Lintjes......en 4 daagse

Ut is alwir ekkus geleje dek ullie ha toegesproke… te lang eigelijk, kweet het. En kan der mee bij zeige det men schuld waar, en niemes anders. Ik het, op de uurste plost keidruk gehad, mi van alles en nog wa. En toen ik der ted vur ha, toen laag munne kompjuter der out. Kapot of iets wetter op lekt. Wek ok din, hij din niks. Ut zen hendige dinger, mar ester gin bild kunt, hedder gin inne klote on… ont hil apperaat nie. En onze Has hoef ik ut niet te vroage, die wit nog nie hoe degge um on moet zette. Die is nie van dezen ted, die leeft soms nog int joar nul. 

Mar goed…. Hij duugget wir, zolang est duurt, zeig ik mar vurzichtig. Ja, ent grotste nieuws waar toch wel de lintjesregen, zo es ze da noeme. En wir zen ze de hei vurbij gefietst, den Burgen mi zen Helma. Wir niks, wir gin lintje…… HIJ haatter wel een…. Den Meulenreek. Ik maag wedde, zin onze Has, dettie ut nie zelf hi ongevroagd..  Ik zeig tegen onze Has, doe nie zo aarrig, doe nie zo sjaloers. Da zeidde alleen mar umda gu der zelluf nog gin het gehad. Dan zulde uurst is iets moette gon doen vur de geminschap, zin ik tegen hum, nie dan? En de Meulenreek hi wa gedon ekkut allemol maag geleuve wa ze zeige. Der waren der vier in Geffe die un lintje haan gehad. Borro, den dieje van den Habbekrats, wor degge oewe rommel alt nor toe kunt brenge, die waar zelfs Ridder geworre. Des wel heel vernaam, da kumt bekant nie veur, en da worde ok nie zomar, zin den Burger. En Marjan, wa waar ze toch blij, wa ha ze toch gejankt, zin ze, mi allebij der oge.. En da allemol van bledschap, mar….. dik verdiend, da moek zeige. Da meidje da du nogal wa zonder desse da on de grote klok hangt. Da zen van die stille werkers die gu dus hillemol nie kunt missen. En Jan den Taaie haatter ok een gekrege. Hij wis der niks van zin ie, ja ja…. Es lullle worst waar dan…. Mar ok schon vur dieje mens, hij waar ok nog ins 65 joar geworre. Ge zogget nie zeigen, 65 joar….. Denk trouwes wel dettie ut durum hij gehad, da lintje.Worvur zo hij anders da ding krijge, es gu ut wit meudde ut zeige. Nou allemol, ok names onze Has, proficiat. 

En… de vierdaagse kumt deron. Vier daag wandele dur Mosdonk. Efkus wa dinge op un rijtje zette:

Inschrijve: op mondag den 21^e en deinsdag den 22^e mei bij ut hoaske, van 7 tot 9 ure

Meugelikheje: 5 of 10 kilometer

De wandeldaag: 29-30-31 mei en 1 juni, vertrekke tusse 6 en 7 uurre

Ut Thema vur den dikke duim: Ik hou van Holland

Op Vreddig: unne puzzeltocht bij de 5 kilometer mi schon prijze

En nou mar hope da we wa beter weer krijge es da we hebbe gehad. Ik doe dees joar ok wir mee. Tis keigezellig en ge kret van alles onderweges. De boerrekapelle make muziek en bij de Druun kredde honebille…… van de winkeliers drinken en fruit en weet ik nie allemol nog meer, ik loat men eige verrasse.. Tis un schon fist, vural de lotste dag. Dan worde ok bekeke dur de jury wie det moiste is. Dees joar ist nogal hendig, Oranje, ik houw van Holland he…Ben trouwes beneit of da de Meulereek zen lintje opdu, da is toch ok oranje. En witte wet ok is, op dees manier ziedde nog is wa van Mosdonk, ge komt op plotse word egge normaal gesproke van zen leve nie komt. En umda ik nog al neisgierig ben ongeleet, kumt da vur men tenminste goed van paas.

Och… ik kwaam der nog inne tege van ut Rotterijk. Ze zen toch een galerij ont make van de jeugdprinsen die ze in de loop van al die jorre hen gehad. Nou, door komme ze der unne kwak tekort , zin dieje mens. En of ik door iets van wo zeige…. Ik zeig: ik ben de krant nie, mens. Mar goed….. Of da ge is ekkus wilt kijke of degge door nog wa foto’s van het. Ekkut goed heb guggut over de volgende jorre:

1974-75-76-79-80-83-85-87-89-90-91-92 en 2001 Um ut zeker te weten en te zien moette ekkus op hulie wepsite kijke, en dan bij Mooie lijsten en dan Jeugdprinsen, door ziedde alles.

Ge kunt oewe foto durmailen nor president@rottenrijk.nlof ekkus in de bus goie op ut durpsplein nummer 11 (Gilberrr)  Wel ekkes derbi zette wie, en wanneer det is of waar

Nou, ik ven det wir mooi is gewist, allemol infermasie deze keer, mi dieje klets moette ze nie mer onkomme. Dan moette ze de Torerklanke mar belle, ik ben wel goed, mar nie gek, of nie dan?.

We lulle de volgende kir wel wir weijer.

Hoedoe, Mie en ok de groette van onze Has

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ut zit dur wir op.................... vur dees joar.

Haringhappe bij den Prins thous, nobuurtte en mi mekare beproate hoe mooi det allemol toch wel nie waar gewist. Da waar vurlopig ut lotste wesse hen gedon, da waar den afsluiter van den carnaval, dees joar. En ok nou wir waart vruug in de merge da ik Wimke R. op hous on zaag sjouwe. En Prins Alfons laag ok pas, tege da de zon opkwaam,  achter de gebreijde boks van zen mooi wefke.

Carnaval 2012 is vurbij, alwir verleje ted. Wa guggut toch vlug allemol he, zo zen ze de tent ont bouwe en zo is allemol wir weg. Schon en opgerumt. De kasteleins kunnen de euro’s ont telle komme. Dees joar waart umgekeerd.

Mar… ze kunne lulle wa ze wille. Tis un mooi fist gewist. Ouwverwets druk en ut klopte van alle kante. Unne grote veer of pluim, krek hoe degget noeme wilt, op den hoed van wie detter allemol vur hi gezurgt. Van weid en zeid huurde de complimente over de tent en alles wa der bij hurde. Ut begon eigelijk den vreddag al in de kerk. Den start van ut hille spul. De Pestoor haat schon vur mekare, nou nog un bietje meer volk en dan klopt da ok hillemol. En… hij protte int plat… Ok zoiets. Ut waar gin Geffes, ut waar gin Brabants, ut waar der wa tussenin. Un bietje Astes mi un Peelrendje denk ik, want soms moes ik heel goed loustere wa dettie allemol zin.

Ja… en nor de mis mi zen alle nor de tent vur vijf daag. Misschien desse volgend joar der un sloaptent bij kunne zette, dan hoefde ok nie nor hous. En dan zedde der smerges ok mee es uurste bij. Wa moek nou zeige over die daag die kwame. Volges men is hil Geffe der gewist, zo druk detter waar. Den zotterdagaovend konde ouw kont nie kere… Ik wet detter wel meer es duzemd man waar. Wij hen onze ted veulal in de kroeg durgebrocht. Goeie muziek, zo est huurt. Want des ok zon ding wor desse volgend joar is over moette buurtte. Meer carnavalsmuziek in de tent, da moet toch kunnen vur die daag, of nie dan? Ek in de tent waar dan waart van dieje neij verwetste muziek die gu huurde, tis verdomme toch carnaval.

Den optocht waar kouw…. Nondekaatje wa waart kou, zeker mi die snuwbui. Toent in de klosterstraot ston opgestelt, docht ik nog…. Tis mar magertjes, ik zaag gin echt grote wages en ut ware der ne veul. Mar ik moet zeige, toen ie inmol offisjeel ont lope waar, viel ut alle mee. De loopgroepe die makte heel veul goed en ware kleurrijk en mooi um te zien. Vant insident, door wik niks over kwijt. Al hekker niks mi te make, ik schaam men eige alleen mar, en da zon hullie ok moette doen. De jury des echt vort prefessioneel, ze hen da opneit ongevat, mi onderbouwing en zo, zinne ze. Nie zomar un punt geve, nee der wort goed over nogedocht en gediskusjeert. Ik moet ziege det Ties knap vur mekare ha.

En eindelijk waar de boerrebrulloft beter te zien. In de kroeg, op un podium en ge kont alles goed zat heurre. Sjapo…. Ok da waar schon en ze waarre daags te vurre nog op den tillevisie gewist. Un fijnfisjenie waar der geweest. En wie waar wir in bild… krek, den Meulenreek. Ut waar mar efkus, mar hij ston der op.

Witte wet is, ik kan wel alle daag hillemol tot int vervelende gon ut dieppe, mar volges men hedde allemol ut fist  meegemakt. Onze Has en ikke hent vijf daag mee meugge beleve en ut waar krek wir zo es vruger. Den woensdag hen we afgslote mi ut askruske, de herringe hen we geloate wor ze ware.. We haant gehad en zen mooi op ons gemak, ikke bij onze Has in den erm, opr hous on gekuierd. We hen nog een tas koffie gevat en toen vruug nor onze nest. We ware der on toe.

Hoedoe, Mie en ok de groette van onze Has

Zedde der kloar vur

Hedde oew todde ok al klaor hange, en zen oew kuite ok al ingesmeerd? Tis bekant zoweit…. Es ge dur ut turp komt dan kredde al van eiges zin.. da zeik oe. De pomp hen ze ingepakt mi geel en gruun doekke en door neven de C1000 stu me toch un tente pertij wor degge akelig van wort. Ut Rottenrijk pakt in en pakt ut… kunde wel zeigen. 

Prins Fons dun uurste is der nie weg te slon same mi zunne adjudant. Des allemol van men, ruuptie alle kirre. Jaaa Fonske, da klopt, vur vijf daag dan he. Den vreddag begint ut. Uurst de mis bij de pestoor en dan kreg ie de sleutel vant Rottenrijk. En vanaf da mement hittie ut vur ut zeige. Dan hedde mar te doen wa de Fons en Karel zeige. Vijf daag on un stuk. De vurberei-ing hi heel goed gegon. Hij lot zen eigen ie zo gouw gek make, tis der inne van Fonse he. 

Onze Has en ikke zen ekkes in de tent wezen kijke, we zen nou inmol neisgierig he. Kunne we ok niks on doen, da hedde of da hedde nie. En wij hent. We verschootte der van, zo vergimmes groot det waar. Door waar die tent van vurrig joar mar un bungaloow tentje bij. Unne grote entree, een echt café wor da ok ut boerrebruidspaar getrouwd kan worre. (Hen ze toch nor men gelousterd) Vur de jong un grote plots um te speule. Un restaurant vur den vette hap.. un grote garderobe, weecees ok vur de rolstoelers…. En kachels.. kachels um alles werm te houwe.. kachels zo groot es half Geffe. Ge kekt oew oge uit. Wen werk, wen werk… zin ik tege onze Has. En da allemol vur vijf daag. En dan ut pregramma, de muziek zogezeet. Door kunne ze op veul plotse un puntje on zuige, da zeik oe. Den vreddag beginne ze mi Tilt, da schent kei mooi te zen. En dan guggut eigenlik gewoon dur, of det niks kost allemol. Sondags door kijke wij nor ut. Hillemol Hollands, des vur ons en nor det schent vur iedereen. Smerges kunde vur niks, dus gratis, ete in de tent. Da haan we vurrig joar ok gedon en da waar heel goed bevalle. Wilde ut hil pregramma is goed bekijke dan moette mar is in de streekwijzer kijke. Op ut twidde blad stuugut allemol, vur alle daag. Jaaa, zen hent goed vur mekare allemol, de kasteleins en de stichting. Ze doent toch mar in deze tijd. Ge moet oewe nek mar ut durve te steke. En, wa ok heel belangrjk is, ze hen ut geluid onder controle. Nie net es mi de kermis, wor degge ongans van wiert. De Meulereek higgut prebere ut te leige on ons. Onze Has die snapte ut en ikke nie. Ut waar iets mi ronddreiend geluid, en ketsende wanden. Ik zeig tegen Gilberre, goi ut mar in menne scholk, ik geleuf ut wel. Zal zo wel zen es hij da zi, dieje mens hi alted gelijk. 

We heurre ut wel want wij gon der niks van misse, we zen der gewoon alledaag. Door zemme ut same intusse al over ins. Onze Has gu tussendur thous melke en de eier uthaole en ik mag door blijve. Zodder ok meuge blijve slaope, of gu da te wijt ?O ja… ek oew tegen kom, dan meudde gerust traktere, hout oew eige nie in…. want ons kniepbeurs hi ok unne bojem, snapte um?

De groette en veul plezier

Mie en Has

Wen schon programma toch.............

Zomar ekus un berichje dur tussendur. Wa hen ze ut toch goed vur mekaar, ut Rotterijk… de Stigting dan… bedoel ik. Neee, ik go echt nie ont slijme, ik go ok gin name noemme… Ik wil alleen mar ekkes loate heurre detter de loste jorre toch wel ut een ent ander is veranderd in Geffe. Ge kunt lulle wegge wilt, mar ze hent goed vur mekare, da zeik ik oe. Kan me nog es den dag van giestere heuge da den hille road van elf ut vier, misschien vijf man beston. En da waart dan, door waar alles mi gedon en gezeet. En dan moette ze nou zien, schon int nej pak, nej virre  op der mutse  en al wetter bij hurt. En…. Volk zat he. Unne Prins en unne adjudant hillemol int neit en de vrouwe van de road, allemol even knap…. Ut mag gezien worre, da zeik oe. En dan hekkut nog nie gehad over ut programma. 

Den onloap alleen al is al un groot fist. Zedde gewist bij den Hoas, bij ut toetere? Gottegot, wa waart der druk en wa waar ut gezellig.  En nie te vergete ut roaplied verkiezingsfist bij de Gouwe Luw. Ge moet de fotoos mar is bekijke op den wep site. Dan ziedde wa ge het gemist es ge toevallig thous zet gebleve of degge mende da iets  anders belangrijkers te  waar. Ut waar zelfs  nog op den Hilversumse Radio gewist. Wirreldberoemd zen ze vort.

De raop, vier dage, kumt der wir on. En door tussendur ok nog den seniorre roap.  Door gon wij nor toe, onze Has en ikke. Goeiekoop en tog veul schik.  Dan ok nog  de kortorre roap, wor al ons nej onkommende Geffese sterre in de ton gon ston. Heel mooi is da, unne echte onrooier, ek ut zeige mag. 

En dan begint zo zuutjeson, es we da allemol hen gehad, ut grote fist, Dan kumt de tent der te ston…. Dan kredde al de kriebels es ge der neven komt es ge somteds nor de C1000 got. Elke dag ziedde um dan groeie, grei der bij komme, ge ziet um kleurre krijge, gruun en geel worre en en heel langzaam on komde in de stemming. Alle daag wa meer, tot da ut vreddag is en dan zedde nie mer te houwe… Ge moet nor ut turp of degge ut nou wilt of nie…… Tenminste…. Zo beleve wij ut, onze Has en ikke. Vreddags, umkleje en nor de keinderoptocht kijke, um half een begint ie al. Doorno ekkus nor hous, gon melken en wa voeiere, en dan nor de kerk vur de carnavalsmis. En dan is mee ut begin gemakt… Doorno nor de tent tot den dinsdaggen oavond on toe…ha ha. 

Den optocht,  de boerrebrulloft, de tent, de muziek….. Vijf daag on un stuk fistte, wa wilde nog meer. Niks gin ermoei, niks gin resessie, trek dieje ouwe sok mar is ope… en vat wa ge vatte kunt. Ge moet mar zo denke, zi onze Has; “in oew lotste hemd zit toch gin zekske”. En een van de moiste dinge ven ik is detter vur de jong, die tussen de wal ent schip valle, bij den Boet de Pink Partie wort gehouwe. En dees joar nie inne dag, mar vier dagen on un stuk. Van den zotterdag tot den deinsdag. En alles onder ut toeziend oog van unne kwak ouw lui. Alle  jong van 8 joar tot 15 joar meugge nor binne en ut is van 8 uurre tot 11 minuutte over elluf. Vurrig joar waart zon succes desse der dees  joar vier daag fist van make. Hulde on die mense die da vur mekare hen gekrege en gemakt. Dan zedde eigelik te goed vur deze wirreld. Zo…. Da wok mar ekkus allemol gezeet hebbe, wen schon pregramma det toch allemol is. En dan hekkut nog ginins over den carnavalskrant gehad, die zit der ok on te komme…..

Mie

Ge komt toch zeker ok….

Ut begint wir te kriebele… Nog mar een por weke, vur men geveul, ent tis wir zowet. Dan ist in Geffe wir allemol rood, gruun en geel wa de klok slu. Wij hen ons todde al vast vur den dag gehold.  Misschien dek wel unne hille neje out fit on go schaffe. Moet nog ekkus kijke of det allemol nog past. Zeker no die kerstdaag is der hier en door een vetrulleke bij gekomme. Tenminste ek onze Has moet geleuve. Mar die li host alted te mauwe…

Ik ha den Prins en den Adjudant al wir zien lope. Dus die hen de uurste take dees joar der al wir opzitte. En witte wet is, es ge da ziet dan kredde zelf ok mee de kriebels he. Hoaske Toeter, dest uurste wetter on zit te komme, ekkut goed heb. Door zen wij vurrig joar ok gewist en da waar verrekkus goed bevalle. Sowieso, det bet Hoaske is. Door hekkut alted nor menne zin. Door zaatte we vruger mi de kermis ok alted, onze Has en ikke. Alted goeie muziek en un goei glas bier wa dan ok hillemol  tot on de rand toe vol zit. En da make we tegewordig wel is anders mee, ek irlik ben.

Hoaske Toeter…. Zotterdag den 14^e januari. Allemol bloaskapelle van weid en zeit komme der dan. En ze speule in de zaal en in de kroeg en op stroat. Tis gewoon een groot fist. Ik kant oew alleen mar onrikkemedere. Es ge der nie zet gewist, dan hedde echt wa gemist. En den hille road is der, en de Prins en den Adjudant. En wa nog ut moiste is, ut kost gin kwartje…. Ge meut der vur niks in en ok wir deruit. Alleen wegge drinkt, ja da moette zelf betoale, des tinnigste nodeel. Komde ok, dan zien we mekare nog unne keer. Ut begint um 8 uurre, mar zurg degge op ted bent.

En dan, een week lotter, sotterdaags den 21^e….. Ut roaplied bij de Gouwe Luw. Des alted un fist. Muziek van eige bojem… kant nog moier. Volges ons dus nie.

Vurrig joar haan de pompzwengels gewonne, den ouwe Prins ha toen gezonge. Hein van Fonsse, witte wel den dieje die ok bij de WIK ha opgetreje. En den Boet ha toen de zaalprijs… En van de rest week niks mer want ik waar der te lang en te nadrukkelijk gewist, zin onze Has. Hij ha me nor hous moette begelije, es ge snapt wek bedoel. Ut innigste wek nog weet dek ongans beroerd waar den dag dernoo. Wek ok weet is demme der dees joar ok wir bij zen. Der zen van die dinge, wor degge nou inmol bij gewist moet zen. Ik wil en kan da gewoonweg nie misse. Den oavend zit strak in mekaar, goei artieste, en ut is der keigezellig. Wa wilde nog meer. Ik kan der eigelijk mar een ding over zeigen, en da is: Gewoon der nor toe gon, punt uit. 

Hedde ut al gezien?? Ut pregramma vur de tent (de muziek dan he) hen ze kloar. Gottegot, kan bejant nie wachtte. Tilt, Exploit, 30 €uro live, de corona’s en sondags Hillemol Hollands….. Ut kumt allemol nog Geffe mi die daag. En smerges meudde wir vur niks mee ontbijtte. Denk dekker blef sloape, dan hoef ik der hillemol niks van te misse. Jaaa, en de rest is der ok allemol wir, krek es vurrig joar. De boerrebrulloft, ent fist no den optocht,  ut matinee en ik weet nie wa nog meer allemol.

Ut zit der wir on te komme. Van te vurre de spaarkas nog ekkus lichtte en dan der tege on. Ik maag echt leie dek oe erges tege kom mi die daag. Dan vatte we der inne, afgesproke?

Mie

Ge moet mi de teijd mee...............

Ut klopt es un verkenskont…. Ge moet mi den ted meegon. Ik zet dir ok wel mi ins. Durrum hen wij ok vort unne kompjuter en internet en zelfs unne mailboks…. Mar ik ven da sommige dinge tog wel un bietje ut de hand gon lope.. Vat de tillefoon, de mobiele bedoel ik dan he. Onze Has hitter ok een, al un tedje. Gewoon um te belle, en… zo da ik um ok kan belle essie wir is unne keer te lang ont biljerte is. Alted hendig toch. Vruger moes ik nor Bertha van Hannese lope ek onze Has of iemes wo belle, en Bertha die waar nogal neisgierig ongeleet. Dus die wis krek te zeige wor det over ging ek door ha gebeld. Mar des niemer noddig, nou hen we eiges vort un tillefoon.

Mar um is ekkus terug te komme op die nej verwetste tillefoons. Ge kunt der vort van alles mi.Zelfs belle…. Lotst hek der inne gezien word egge oew verstand bij stot te verkijkke wegge der allemol mi kunt. En door li dan ok mee ut probleem. Des sosiale media zin dieje jonge. Sm esse, Twittere, Fees Boeke en Hijven….Uurst haak mar is ekkus in ons woordeboek opgezocht wa sosiale media eigelijk dan wel nie betekent. Da betekent int kort: “verhale, kennis en ervaring”, mi mekaar delen. Zo stu ut der int boek. Nou en dan moette ze bezig zien. Mi mekaar delen, stond der toch?

Nege van de tien jong kijke den hille dag alleen mar op der tillefoon, of desse nou op de fiets zitte of in un gezelschap zen, op school of der werk…..ut makt hullie niks out. En zeidde iets tege hullie… dan heurre ze oew hillemol nie… Es ge iets vroagt dan zeigge ze: Huhhh ???….. zinde gij iets??? En nie alleen de jong zen der mi bezig. Ok volwasse mense…. Kek mar is rond. Gewoon mense worvan degge denkt da die toch wel iets meer verstand hen… doen krek of da de wirreld vergu es ze nie op der tillefoon kunne kijke. Lots waar der een storing hak geheurd, bij den blekberrie of zoiets. Iedereen waar overstuur, tot on janke toe.

Op den kompjuter kunde meekijke, mi twittere. Da moette vur un aardighed is unne keer doen. Ge wilt nie geleuve wanne klets desse door allemol opschrijve, en nog erger, desse sowiso door den ted vuur hen. Des nog ut ergste. Gefillisitwittert ruupt der steeds inne, en wa zek toch blij dek Truus kan fillicitwittere. Gif ze gewoon un hand, stuurt ze un kartje of bel ze ekkes op. Of nog bitter, kopt unne bos bloeme vur da medje…. Un medje da schrijft elke merge: “Ik ben wakker”, ja allicht… gans da ge zet, anders kunde niet wittere. “Ik loat menne hond nou uit” , ok zon intresant nieuws. Wa makt men da nou out of da gij oewe hond ut loat, es ge zunne stront mar oprumt, da venk belangrijker. Wor der bekant ongans van.

Onze Has en ikke die begrijpe ut nie mer, zen we nou vort zo ouwverwetst. Verhale mi mekaar dele, ja ja. Da kunde toch ok dur mi mekaar te proate. Proate…. Des oew lippe van mekare bewege, en dan kumt der geluid ut. Buurte mi mekaar, den ted hebbe vur mekaar. Mar nee…. Feesboeke en Twittere…. Da kekt intresanter denke ze. En dan moette wete det ok nogal wa kost al da gelul over die tillefoon. “Ik moet der sotterdags den hille dag vur gon werke”, zin da menneke tege onze Has int cafe. Tis godsgeklaagd, tis sund en tis alleen mar opmakerij.

Mi oewe ted meegon, ja ja. Mar lot ons dan mar ouwverwetst zen en loat ons mar gewoon buurtte erges op unne hoek of kant wor demme mekare tegekomme. Iedereen hoeft van men nie perse te wete hoe loat dek opgeston ben of dek de henne go voeiere.

Witte wa… loat mar is heure of degge ut mi ons ins zet: mieroddel@rottenrijk.nl op deze Imeel door kunde oew berigtje kwijt es ge wilt. Gon wij mi onze ted mee, of nie?

De groette van onze Has en men.

Mie

De Fons en Karel

De neje Prins…. Ut blef alted spannend wie det zal worre. Stiekum hoop ik alle kirre wir desse mi de hil delegasie nor de hei komme um onze Has te vroage. “Zet da mar is ut owe kop. Door zen wij te simpel vur, ze denke gewoon da wij te stom zen vur die dinge. En dan der bij, wij komme van de hei”, zi onze Has. Carnaval is toch vur iedereen, probeer ik nog te zeige… en in de tent um te drinke zien ze ons gerre komme. Dan zen we wel goed zat……..........

We ware wel weze kijke den zotterdag bij de Gouwe Luw. Gewoon ut neisgierighed, da snapte natuurlijk ok wel. Wie zot toch worre, dees joar. Ut joar van allemol carnavals getallen van alleen mar elluf. Den elfde van den elfde in tweeduzend en elf, bijvurbild. Zo uniek… da kumt in gin duzend joar mer vur, volges men. En dan gon die slimmerikken de neje Prins onthulle op den 5^e november. Hoe kredde ut bedocht, over slimmerikke gesproke.

Ut waar der druk den zotterdag, natuurlijk… ut ha wa drukker meugen zen mar die der moesse zen die ware dur. Ik mistte ut jong grei, de wagenbouwers en de klein carnavalsclubkus. Mar gezellig waart, en da is toch wa telt. We haan is goed rondgekeke, onze Has en ikke. Of dewwe gin kandidate zagen die dees joar den steek op zon kunne krijge. Ze ware der wel… Mar de twijfel waar der bij ons zeker wel. We zagen den Betossie mens, den Kieboom…. “Ik maag verrekke es hij ut nie wordt”, zin onze Has zachjes tege men. Dieje mens die kan lulle es gin ander. En hij is populair bij de jong en de ouw… Hij hitter ok unne goeie kop vur waor da dieje steek goed op past. Ik ha meer gegokt op da menneke van Verhage… Bart, hiet ie volges men. Die liep door ok rond, en hij din heel geheimzinnig, krek of dettie van niks wis. En zen kameruui waren der ok allemol. Kat int bakkie, zin ik tegen onze Has.

We zaten der bij hillemol neve. Toen Frank en Mari afscheid haan genomme, en zunne steek ha ingeleverd (jonge… wa hedde gullie ut toch goed gedon int afgelope joar) kwaam den aap ut de mouw. Alphons…. Zinne ze, Prins Alphons. “Nondkaatje…. Tis de Fons… zin onze Has”.  Fons van Toon van Fonse… ut den Berg, den stroatemaker. Den dieje van BurGitte. Mar wurrum noemen ze hum dan Alphons den uurste. Alphons……  Is da deftiger of zo. Niemes in hil Geffe hi toch oit gehuurd van Alphons van Schijndel, of wel dan. Vur men bleft ut gewoon de Fons, zo ken ik hum en zo spreek ik um ok on. Alphons, wanne klets hoe kredde ut ins himmelsnaam toch bedocht.

En Karel van Rijn die waar den adjudant. Unne helle zinne ze door, die is van alle merte thuis en die wit van wante. Die springt nie in zeuve slote tegelijk, of hoe zeige ze da.  Des der inne van Harrie van Rijn, getrouwd mi AnneMarie van Henk Wittenberg die vruger nog bij de Prins op de Aloisiusschool es konsierge hi gewerkt, zinne ze. Ut zal wel, zin ik. De Fons hi twee jong en Karel die is iets meer bezig gewist en hitter drie. Da kunde allemol leze op de site van hullie, hek ok gedon, of dochtte dek ik da allemol zo mar wis. Volgens dek huurde zen ze kammeruui en die meiden en de kender ok. Den uurste indruk, en da is toch mistal den beste, waar honderd precent. Die gont make die twee, ek ze zo bezig zaag den uurste oavond dan kumt da goed. De Fons liep al mee in de pollonaise vuurop en hij kan kusse es den beste, en dan kreedde ok nog un speldje ok. Ja want da huurt derbij, kusse mi den neje Prins. Des van men vort un tradiessie geworre, of det onze Has nou goed vent of nie. En hij kant goed, probeer ut mar is ut.

Sondugs zen we ok nog efkes nor ut Hoske geweest, nor de receptie.We haan vur hullie unne peperkoek meegenomme, da smakt nog ligluk. En ok door waart wir gezellig, kan bekant nie wachte tot det wir carnaval is. Ha zondag ok nog geheurt da de tent der ok wir kumt…. Mar wel op een ander plots. Op de plots van de kermistent, en nog grotter en nog moier, zin den Meulenreek. Door hen ze de plots op da bejaardengat. Ja, de Meulenreek,  die waar der ok, anders geugget niet deur, zit ie. Hij liep rond es unne aap mi zeuve startte… zo trots waar die. En ek irlijk ben, dan maag ie da ok zen. Wa zomme toch zonder zonne mens moette.

Ik moet gon stoppe van onze Has, ge draait dur, zit ie.

De groette, van Onze Has en men

Mie

Wij hen nog noit van ons leve zon mooi grei gezien es afgelope vreddag en zotterdag. Wihabo beston 25 joar…. Jaa, we ware twee daag gewist, den vreddag, waarre we officieel utgenoddigt… buurt he. Ze zitte toch tegen de hei on zo ongeveer. Un schon kaart haan we thousgekege en we waarre der bekant es uurste. En sotterdaags zen we nog efkus trug gegon um ut allemo nog is goed te bekijke.

De vreddag da leek wel een brulloft… eten en drinken, zoveul es ge wot. En druk det waar, ik wet detter wel 500 man in de tent waar. Schon toesprake haan ze gehouwe en toch nog heel bescheie he.  Ja, zo zen die Bosjes, nie lulle mar poetse zin onze Has. Al ut geld wesse krege es kado, gave ze wir af on de jong in Mosdonk en Hisch.  De tent haan ze harstikke mooi versierd mi allemol foto’s en vurbilden van wa ze allemol haan gemakt in de loop der jorre. Ge kont ok nog unne spreuk op u tegeltje loate zette… Wij waarre da vergete, stom stom stom…. Want onze Has die ha unne goeie, al zeik ut zelf. “wij drukken ok bekant alle daag, in ons kleinste huske”. Of: “Zo unne drukker zunne snor ok oit moette drukke”. Ut waar wir loat geworre, veul en veul te loat… Um zeuve uurre zot afgelopen zen, zinne ze. Um half elluf viele wij thous op de klep, grote schant zin ik  um zo lang te blijve. Och zin onze Has, da dinne ze toch allemol, al die lui vant turp stonne der ok nog allemol… en es hullie da meuge, wurrum zon wij da dan nie meuge. Zotterdaags zen we wir gewist. Konde oew eige lote rond leije… En wir… krege we twee consumsiebonnen.. ut kon nie op. We kwamen oogge tekort. Ik he nog noit zoiets schons gezien… Ik wet detter wel duzend kompjuters stonne en mechines, zo groot… zo groot en zo ingewikkeld dek der bekant ongans van wier. En dan moette wete de die twee jong, Joris en Ruud geleuf ik da ze hiette, ut door vur ut zeige hebbe. En hullie vodder en moeder dan ok, volges men. O ja… Ze haan ons nog op de foto gezet… ik ging der is op zen sondags vur ston en ik zeig nog tegen onze Has. “zet oew pet af”… mar nee die bleef ston wor dettie op ston. Lotter kregen we die foto, twee zelfs en ok nog heel groot. Ik snap der niks van hoe ze da vur mekaar krijge, zo vlug. Bij Ria en Piette moette alt een por daag wachtte en hier waren ze mee klaor.

En es ge dan allemaal zaagt wa hullie wel nie konne make, zelfs een vogelhuske… en wa hi da nou mi drukke te maken, niks toch. Gebortekartjes, mar ok hil boekwerke en zelfs ut buukske van Grada den Bies laag der ok. En foto’s make ze, zo groot degge oew kamer der mi kunt behange. En bij elk machien ston unne mens of vrouw die krek zin hoe det allemo werkte. Onze Has die din krek of det ie ut allemol snapte, zo intresant keek ie allekere. Ik zeig nog; “jonge, door moette dus echt wel vur hebbe durgeleerd”. Door snapte gij hillemol niks van mi oew boerreverstand. Ze Douwe gewoon op un knupke en on den andere kant kumt der dan een boek of zoiets ut. Ut lekt wel tovere, ik ha nog noit zoiets gezien. In de tent hen we nodderhand nog ekkus wa gedronke en hullie gefilliciteerd mi der 25 jorrig fisje. We krege nog een tas mee wor da un boek zaat en een ‘wihabordspel”. Un sort ganzebord, mar dan van hullie eige. Kei schon, en we hent thous mee unne keer gespeuld. O ja, ik ha gewonne van onze Has, da wok ok nog efkus kwijt.We hen twee mooi daag gehad, zonder al te veul kostte… da meuge ze dikker doen.

Geffe op d'n tillewiesie..............

Hedde ut ok gezien, Geffe waar op den tillevisie. Ik verschoot men eige onderut, waar door in ins Jan den Taaie in bild.. Man Bijt Hond, onze Has en ikke kijkke da alted, door komme zo’n schon stukskus op en dan nou in ins zomar Geffes volk.

Jan waar un hille tijd ont proate, en da medje van hullie ok. Zen wefke die zin niks. Da kon ze ok bekant nie want ze waar ont koke. Gekokte erpel en un goei stuk vlis derbij zaag ik. Hij waar keiblij mi zen kleinkender zin ie allekirre. Waarre ok mooi mennekes, netjes ont ete alletwee..

Blef apart es ge zomar mense op den tillevisie ziet die ge dan ok nog kent. Nie da da nou perse Jan den Taaie moet zen, der zen wel schonner lui die derop zon meugge, mar goed tis beter dan niks. Hij ha trouwes wel is meuge zeige dettie ut Geffe kwaam en det door zo mooi is. Niks, hillemol niks, alleen mar over zen eige en over zen jong lulle. Zo zen die lui nou inmol, vertel men wa.. Ik weet krek hoe da gu.

Ze haan beter de neje Geffenaar vant joar kunne filme. Gilber….. Haadde u mok gezien mi de huldiging. Hij waar zo blij es un klein jong, en zo trots es unne aap mi zeuve starte. Mar… da moog ie ok, volges ons tweeje.

Wij vonne ut un goei keus. Witte wet is, hij schrikt wel is te hard, hij stu nog ligluk vuurop en hij ment dettie ut alted wit, mar… hij duuggut wel allemol. En hij kumt noo wettie zi. En da kunde nie van iedereen zeigen, nie dan. Kek mar is nor de carnaval.. denk dur mar is on hoe detter un por joar trug allemol vur stond. Op sterven no keihartsikke dood. Der zo nog ginins unne optocht mer komme of zelfs nog ginins gin carnaval. En nou wik nie zeigen det allemol dur Gilberre is goedgekomme, mar toch wel vur 98 precent.

Piet Sjel zin toen van zen eige, “zon worre der nie mer geborre”. Jawel Pietje…. Ze zen der wel, kek mar nor Gilberre… De durpsroad bijvurbild. Wie wil da nou doen, wie is zo gek dettie die kar gu trekken. Krek, en da bedoel ik nou.

Stikt m nou nie teveul virre in zen kont, zin onze Has toen ie mee stond te leze… Hij lupt toch al bekant neven zen schoen. En ge moet nie overdrijve Mie, tis de Meulenreek mar. Ik zet door nie mi ins en ik ven degge gerust is unne keer iemes over zunne bol meut aaie. En durrum haak u mok wel vijf kirre unne dikke smekkerd gegeve toen hij Geffenaar vant joar waar geworre. Hij waar der blij mi, want ik kreeg mee unne borrel van hum, unne goeie mens.. da zeik oe.

Volgde ut ok? Geffe nor Hisch? Mense, mense, wor moet da nor toe. Wuurrum kunne we nie gewoon op ons eige blijve. Uurst Nuland en Vinkel derbij en nou tot overmaat van ramp nor Hisch…. Wa blef der over van ons Geffese. Blef op oew eige, zeig ik. We hen Hisch hillemol nie noddig, en Oss ok nie. Ik blijf ut volge en ik denk dak is nor zo’n bijeenkomst go. Dan zal ik ut hullieis efkus hoarfijn utleige hoe da ik der over denk. Onze Has ston op zen achterste poate toen ie da huurde van men. “Gij blet thous en gij bemoeit oew eige nerges mi”, zin ie. Hij liep hillemol rood on en hij ging der van stottere. Nou en es ie da gu doen dan is ie dus echt buus…. Ik zeig nog, wes der in godsnaam op tege, ik maag men eige toch ok wel loate heurre, ik betoal toch ok hondebelasting. Hij hi twee daag nie mer tegen men geproat. Um ut toch un bietje ins te blijve zak wel tous blijve, hi hij ok zunne zin. Ik got anders doen, ik go wel protestere mi de pen zo es da ziege, ik schrijf der hier wel over. 

Es ge ut mi men ins bent dan meudde me ondersteunne, ge kunt me meele, da witte. Meel mar nor: mieroddel@rottenrijk.nl Ze kei benieuwd of gullie der ok zo over denkt net es ikke, loat mar is van oew heurre.

De groette van men en onze Has 

Alwir ekkes geleje............

Ik weet ut…. Tis alwir un por mond geleje dek iets van me he lootte heurre. En des eigelijk niks vur men. Mar ik het druk gehad en ut kwaam der gewoon nie van, da hedde oit he. 

Och och…. Waarde ok weze kijke noar de KPJ op ut voetbalveld… Gottegot, wa haak gerre meegedon. Da hen onze Has en ikke vruger ok nog gedon. Ikke mi de knotse en onze Has waar unne hele rappe mi hardlope. Ja…. Zen haan ons nie gevroagd, denk da we te oud zen… alhoewel, der dinne der nog mee van weid in de tachtig. Dus ut ha wel gekund…. Mar we hen genote, den hille dag. Ut waar schon, da meuge ze van men elk joar wel doen.

En nou zen we alwir bekant on de verkansie toe…. Hedde oew vakansiegeld ok al gebeurd, en hedde ok troanen in oew oge gekrege toen ge ut zaagt hoeveul ut waar? Onze Has kregt da nie, zelfstandig he, dan pistte neve de pot. Der is toch wir veul gebeurt in Geffe sins det carnaval is gewist. De tent die ha wel indruk gemakt bij de kastelijns. Ze gon, hek geheurd, mis de kermis wir utzelfde doen. Alleen op un ander plots… op ut plein gu ut nie want door kumt de kermis. En ik ben bang det ok nie gemeuge ha….. al haat gekunne. Der waar pretest gewist van de winkeliers, umzetverlies en zo. Ze ware hillemol afgeslote, zinne ze, en durrum war de niemes in de winkel gewist. Kan der wel un klein bietje mi meedenke… mar on den andere kant…. De miste zen mi die daag toch dicht, of nie dan. Mar goed… loat ik men eige door nie mi bemoeie, ik he werk zat mi men eige, zi onze Has

Nee, de tent kumt nou te stoan op de plots van de jongesschool. Plots zat en toch midde int turp. Ze beneit of det net zo goed gu es mi de carnaval. Den Meulereek die bemoeit der zen eigen nou nie mi, dus dan zalt van eiges goed komme. Ze doen niks es vergadere, hek geheurt. Den Hoas, Anouska, de Jumbo, Boetje, de Paul de Gover en de Chinese Gover. Kweet nie wek men eige der van moet vurstelle, die drukte bij de Rom mi die daag ha ok wel iets. Zo da nou nie mer zen, en ok gin terrasjes vur de kroege… des ok mar saai lekt men es ge dur ut turp komt.

Witte wesse wel zon moette doen. Ut matinee terug loate komme. Da waar nog is gezellig vruger. Van een uur of elf tot een uur of vier danse in de tent. Gottegot ek door on denk… En witte… door hek onze Has leren kenne, mit matinee. Kreg nog kriebels in menne buik ek door on denk…. Wes da alwir een weil geleje zeg. Gezellige monnikamuziek wor degge lekker op kunt danse, al die ouw nummers van vruger…. Ik go der al van zwijmele ek der on denk. 

Verkansie. Godde gullie ok heel weit weg, zal wel denk ik. Want da hurt der vort bij volgens men. De miste wete de weg in der eige lang nog gin ins en toch moette ze nor den andere kant van de wirreld. Hoe weier desse weg gon, hoe intresanter det is, volges men. Lost vroeg ik on zonne snotneus of ie al oit bij de Hunnebedde waar gewist… Hunnebedde, zin ie…. Nee in da land zek nog noit gewist, zin ie… de wijsneus. Wij gon un por daag nor Valkenburg… da blef mooi. Doen we elk joar. Da blef gezellig en door is alted iets te doen. We kijke ut hil joar der nor ut.

Wort alwir ted um te gon stoppe…. De henne hen honger en de eier moette de rut. Misschien ziek oe mi de kermis, mit matinee misschien wel. Dan danse we nog un rundje  mi mekaar, of we vatte der inne op den goeie afloop.

Houdoe wanne, en es ge soms meut gon…. unne goeie verkansie vur ullie allemol

De groette van men en onze Has

---------------------------------------------------------------------------------------- 

Ekkes noa proate.............

Zowa hil Geffe, inklusief de Prins hek geheurd, hi de griep. Ikke dus ok, en durrum zek ok zo loat mi men reaksie vur wa betreft mi de carnaval… Gottegot wa zek toch ziek geweest, koppijn en ut kwaam der van boven en onder allemol ut….werd der gewoon ziek van, zo ziek waar ik. Ut begon den woensdug al, donderdaags zek in men bedstee gekrope um der vurlopig nie mer ut te komme. Ik ha vort meelije mi men eige. 

Kumt der dieje carnaval, zin onze Has, en al da bier wa gu wel nie het gehad. En ge leet ok iedereen te kusse, zin ie. Ik zeig, mens leet der nie zo te mauwe mi oewe klets. En dan derbij… ut zal hendig zo zen, mar de carnaval kan bij men nie mer kapot. Door waar ie veul te mooi vur. Volgens men is hil Geffe in de tent gewist, jong en oud, vodder en moeder en opa en oma….  Sjonge jonge wa waart toch druk. Wen succes, vur die mense die da hen geregeld en al die lui die der on hen meegewerkt. Unne dikke pluim op hullie derre hoed. Ik wed desse nou nog ont telle zen, mar ut is hulllie gegund.

Wij zen der alle daag gewist, sommige daag wel meer es 12 uurre on un stuk. Ut waar nogal hendig he, ge kont der ete en drinke zoveul es ge zelf wot. En tussendur ging onze Has dan ekkus melke en dan moog ik blijve, tis toch zonne schat, zo af en toe. En wa denkte van onze Prins en zunne Adjudant, ze waarre der alted van smerregus vruug tot saoavus loat. Onvermuujbaar ware ze…. Goed gedon Frank en Mari, da meudde gullie volgend joar wir doen es ge da wilt. Dieje steek die past ullie wel. We haan gin beter kunne hebbe, al zeik ut zelf.

En de optocht, wa waar ie mooi he. En de boerrebrulloft, en ut wagebouwersbal, en de honderdenelf plotjes mi dieje huub hangop. Wenne apartige mens, ik ha nog noit zoiets gezien. En dan de Pinkpartie vur de jong, ok al zoiets neits wa hillemol geslaagd waar…. En de jongereroad, ok al zo schon. Gottegot, ik kom der nie over bijgeprot. Mar witte, es ge nog ekkus wilt noageniette dan kunde op de site alle foto’s nog bekijke. En der ston ok allemol verhale en zo…. Des alleen al kei schon.

Ze… en dan bedoel ik iedereen, hen Geffe wir is op de kaart gezet. Door kunne ze in de buurt nog wa van lere, toch? De Meulereek die liep es unne aap mi zeuve startte der de tent, zo trots waar die. En da moog deze keer ok, zin onze Has. Hij waar toch de grote kartrekker van hil ut spul en da maag ok wel is worre gezeet. En ge wit dak da nie gerre doe, mar vur deze kir maak ik un outzondering.

Snothamerenneptang… Menne koppijn kumt wir opzette en menne buik gu wir ont borrele.  ik go nog unne conjac vatte en un por van die paracetamol pillen… en menne nest mar wir in. Wor der gewoon stapelgek van…. Ik hoop echt dek toch wir gauwechtig on de bittere hand zal zen. Want dees des ok niks, dan kunde beter in de tent zen, of nie dan.

Och ja…. Ok nog zoiets. Den woensdeg oavend moes onze Has efkus pillen en bij Wilmas conjac hoalle vur men. Ut hil plein waar opgerumd zin ie, gin tent, gin hekwerk of zelfs nog gin ins gin pepierke laag der mer, niks mer te zien, zin ie.

 Ongeluuflijk zin ik…. Ongeluuflijk, wen organisasie..

Ut gu ullie allemol goed, en de groette van men en onze Has

Tis begonne..........

Um kwart over zeuve zaat ik al in de kerk den vreddag. De carnavalsmis, alted un goei begin vur unne goeie vastenoavund, toch?. En ut waar der druk, zot komme dur den neije Pestoor of gewoon umda hil Geffe intussen in unne sort roes zit dur den neije opzet van ut carnaval.

Hedde ut gezien int turp…. Sjonge jonge… ge kret der kieppevel van es ge ut allemol ziet gebeurre. Ut waar un hil drukte de heil week. Mar goed, um half acht begon de carnevalsmis. De boerrekappel, alted schon um te heurre, speulde der op los. De boerrebruidspare ware der allemol en ze haan een neij vaandel meegebrocht. Verrekte schon en de Pestoor higgut ingezegend (ik hoop detter gin vlekke zen achtergebleve) vur den goeie afloop. 

Ut waar schon allemol, den preek waar op rijm gemakt en ging over de fundamente vant leve. De Pestoor haatter echt zen best op gedon. Mar een ding wik wel kwijt nondekaatje….. hemme zoveul geld utgegeve on de kerk, en nou is alles kloar en nou zen de sprekers nie te verston. Wen allesjeesus slecht geluid hen ze toch gemakt. Wie ins hemelsnaam hi da toch vur mekaar gekrege. En ut waar nie alleen nou, ok lotst mi un oavendwake waart krek utzelfde. UT GEWOONWEG NIE TE VERSTOAN WA SE ZINNE…. Pestoor, doet der is iets on, anders kunde beter niks zeige. Der tegenon stampe, zo es ge zint, helpt echt nie. Den ouwe Prins ha gezonge.. en o ja…. Guus Meewis waar ok nog in de kerk, en die ha ok un liedje gezonge, kei schon. En toen…. Toent afgeloape waar, ginge we mi zen alle nor de tent.

Kieppevel, haak al gezeet. Echt kieppevel kredde es ge ut allemol ziet ston door op ut plein. Un tent zo groot es hil Geffe, mi alles derop en deron. Ge geleuft oew ogen ie es ge ziet wesse allemol hen gemakt. En des allemol vur mekaar gebokst dur de kasteleins, en de Prissident, zin ie.  In Geffe  kan niks…. Lulle.. In Geffe kan alles, de kasteleins hent mar wir is beweze. Es ge ze toch zaagt sjouwe mi zen alle, der ware der bij die nog noit zo hard hen gewerkt es dees week. Ik ben nie van de complementen…. Mar nou kank der nie neve. Hullie hen nou al beweze, vur det begonne is, degge same heel sterk kunt zen. Hier kan Nuland, Oss en His nog een puntje on zuige, of nie dan?

Onze Has waar der nie weg te sloan, hij hi un heel weil in ut bruin cafe gezete…. Door haattie goeie aard. Ik ston vuur bet podium, von da gezellg en ik heb ok nog meegedon on de polonesse…. En ik he ok nog gedanst mi unne hele knappe mens. Ge kunt der ete en drinke net zoveul es ge zelf gerre wilt, en….. ut kost nog gin ins intree. Wor makte da nou mee in deze ted.

Vijf daag lang kunde nou ut oewe bol gon. En ek alles moet geleuve, wek de lotste daag he geheurd, dan blef der gin man thous. Iedereen gu, es ge ut hurt. Der zen der zelfs bij die de wintersport hen afgezeet, zinne ze. Kant ok alleen mar onrikkemedere, kom nor de tent, tis der lekker werm en der komme allemol schon artieste. Wij zen der in ieder geval, 4 dage on un stuk. Smerges gon we la vruug voeiere en de eier uthoale en dan beginne we in de tent mi eier en spek, vur unne goeie bojem, zin onze Has. En tis vur niks, zin ik.

We zien oe door est goed is, de groette van men en onze Has naturlik,

Mie

O ja…. Es ge wilt wete wie detter allemol op komme treje, moette efkus kijke in de rottenrijkerkrant, dooor stu alles in, ikke ok. 

---

Vorige pagina