Wen schon programma toch….

Zomar ekus un berichje dur tussendur. Wa hen ze ut toch goed vur mekaar, ut Rotterijk… de Stigting dan… bedoel ik. Neee, ik go echt nie ont slijme, ik go ok gin name noemme… Ik wil alleen mar ekkes loate heurre detter de loste jorre toch wel ut een ent ander is veranderd in Geffe. Ge kunt lulle wegge wilt, mar ze hent goed vur mekare, da zeik ik oe. Kan me nog es den dag van giestere heuge da den hille road van elf ut vier, misschien vijf man beston. En da waart dan, door waar alles mi gedon en gezeet. En dan moette ze nou zien, schon int nej pak, nej virre  op der mutse  en al wetter bij hurt. En…. Volk zat he. Unne Prins en unne adjudant hillemol int neit en de vrouwe van de road, allemol even knap…. Ut mag gezien worre, da zeik oe. En dan hekkut nog nie gehad over ut programma. 

Den onloap alleen al is al un groot fist. Zedde gewist bij den Hoas, bij ut toetere? Gottegot, wa waart der druk en wa waar ut gezellig.  En nie te vergete ut roaplied verkiezingsfist bij de Gouwe Luw. Ge moet de fotoos mar is bekijke op den wep site. Dan ziedde wa ge het gemist es ge toevallig thous zet gebleve of degge mende da iets  anders belangrijkers te  waar. Ut waar zelfs  nog op den Hilversumse Radio gewist. Wirreldberoemd zen ze vort.

De raop, vier dage, kumt der wir on. En door tussendur ok nog den seniorre roap.  Door gon wij nor toe, onze Has en ikke. Goeiekoop en tog veul schik.  Dan ok nog  de kortorre roap, wor al ons nej onkommende Geffese sterre in de ton gon ston. Heel mooi is da, unne echte onrooier, ek ut zeige mag. 

En dan begint zo zuutjeson, es we da allemol hen gehad, ut grote fist, Dan kumt de tent der te ston…. Dan kredde al de kriebels es ge der neven komt es ge somteds nor de C1000 got. Elke dag ziedde um dan groeie, grei der bij komme, ge ziet um kleurre krijge, gruun en geel worre en en heel langzaam on komde in de stemming. Alle daag wa meer, tot da ut vreddag is en dan zedde nie mer te houwe… Ge moet nor ut turp of degge ut nou wilt of nie…… Tenminste…. Zo beleve wij ut, onze Has en ikke. Vreddags, umkleje en nor de keinderoptocht kijke, um half een begint ie al. Doorno ekkus nor hous, gon melken en wa voeiere, en dan nor de kerk vur de carnavalsmis. En dan is mee ut begin gemakt… Doorno nor de tent tot den dinsdaggen oavond on toe…ha ha. 

Den optocht,  de boerrebrulloft, de tent, de muziek….. Vijf daag on un stuk fistte, wa wilde nog meer. Niks gin ermoei, niks gin resessie, trek dieje ouwe sok mar is ope… en vat wa ge vatte kunt. Ge moet mar zo denke, zi onze Has; “in oew lotste hemd zit toch gin zekske”. En een van de moiste dinge ven ik is detter vur de jong, die tussen de wal ent schip valle, bij den Boet de Pink Partie wort gehouwe. En dees joar nie inne dag, mar vier dagen on un stuk. Van den zotterdag tot den deinsdag. En alles onder ut toeziend oog van unne kwak ouw lui. Alle  jong van 8 joar tot 15 joar meugge nor binne en ut is van 8 uurre tot 11 minuutte over elluf. Vurrig joar waart zon succes desse der dees  joar vier daag fist van make. Hulde on die mense die da vur mekare hen gekrege en gemakt. Dan zedde eigelik te goed vur deze wirreld. Zo…. Da wok mar ekkus allemol gezeet hebbe, wen schon pregramma det toch allemol is. En dan hekkut nog ginins over den carnavalskrant gehad, die zit der ok on te komme…..

Mie

 

 

---

 

Ge komt toch zeker ok….

Ut begint wir te kriebele… Nog mar een por weke, vur men geveul, ent tis wir zowet. Dan ist in Geffe wir allemol rood, gruun en geel wa de klok slu. Wij hen ons todde al vast vur den dag gehold.  Misschien dek wel unne hille neje out fit on go schaffe. Moet nog ekkus kijke of det allemol nog past. Zeker no die kerstdaag is der hier en door een vetrulleke bij gekomme. Tenminste ek onze Has moet geleuve. Mar die li host alted te mauwe…

Ik ha den Prins en den Adjudant al wir zien lope. Dus die hen de uurste take dees joar der al wir opzitte. En witte wet is, es ge da ziet dan kredde zelf ok mee de kriebels he. Hoaske Toeter, dest uurste wetter on zit te komme, ekkut goed heb. Door zen wij vurrig joar ok gewist en da waar verrekkus goed bevalle. Sowieso, det bet Hoaske is. Door hekkut alted nor menne zin. Door zaatte we vruger mi de kermis ok alted, onze Has en ikke. Alted goeie muziek en un goei glas bier wa dan ok hillemol  tot on de rand toe vol zit. En da make we tegewordig wel is anders mee, ek irlik ben.

Hoaske Toeter…. Zotterdag den 14^e januari. Allemol bloaskapelle van weid en zeit komme der dan. En ze speule in de zaal en in de kroeg en op stroat. Tis gewoon een groot fist. Ik kant oew alleen mar onrikkemedere. Es ge der nie zet gewist, dan hedde echt wa gemist. En den hille road is der, en de Prins en den Adjudant. En wa nog ut moiste is, ut kost gin kwartje…. Ge meut der vur niks in en ok wir deruit. Alleen wegge drinkt, ja da moette zelf betoale, des tinnigste nodeel. Komde ok, dan zien we mekare nog unne keer. Ut begint um 8 uurre, mar zurg degge op ted bent.

En dan, een week lotter, sotterdaags den 21^e….. Ut roaplied bij de Gouwe Luw. Des alted un fist. Muziek van eige bojem… kant nog moier. Volges ons dus nie.

Vurrig joar haan de pompzwengels gewonne, den ouwe Prins ha toen gezonge. Hein van Fonsse, witte wel den dieje die ok bij de WIK ha opgetreje. En den Boet ha toen de zaalprijs… En van de rest week niks mer want ik waar der te lang en te nadrukkelijk gewist, zin onze Has. Hij ha me nor hous moette begelije, es ge snapt wek bedoel. Ut innigste wek nog weet dek ongans beroerd waar den dag dernoo. Wek ok weet is demme der dees joar ok wir bij zen. Der zen van die dinge, wor degge nou inmol bij gewist moet zen. Ik wil en kan da gewoonweg nie misse. Den oavend zit strak in mekaar, goei artieste, en ut is der keigezellig. Wa wilde nog meer. Ik kan der eigelijk mar een ding over zeigen, en da is: Gewoon der nor toe gon, punt uit. 

Hedde ut al gezien?? Ut pregramma vur de tent (de muziek dan he) hen ze kloar. Gottegot, kan bejant nie wachtte. Tilt, Exploit, 30 €uro live, de corona’s en sondags Hillemol Hollands….. Ut kumt allemol nog Geffe mi die daag. En smerges meudde wir vur niks mee ontbijtte. Denk dekker blef sloape, dan hoef ik der hillemol niks van te misse. Jaaa, en de rest is der ok allemol wir, krek es vurrig joar. De boerrebrulloft, ent fist no den optocht,  ut matinee en ik weet nie wa nog meer allemol.

Ut zit der wir on te komme. Van te vurre de spaarkas nog ekkus lichtte en dan der tege on. Ik maag echt leie dek oe erges tege kom mi die daag. Dan vatte we der inne, afgesproke?

Mie

 

 

---

 

Ge moet mi de teijd mee...............

Ut klopt es un verkenskont…. Ge moet mi den ted meegon. Ik zet dir ok wel mi ins. Durrum hen wij ok vort unne kompjuter en internet en zelfs unne mailboks…. Mar ik ven da sommige dinge tog wel un bietje ut de hand gon lope.. Vat de tillefoon, de mobiele bedoel ik dan he. Onze Has hitter ok een, al un tedje. Gewoon um te belle, en… zo da ik um ok kan belle essie wir is unne keer te lang ont biljerte is. Alted hendig toch. Vruger moes ik nor Bertha van Hannese lope ek onze Has of iemes wo belle, en Bertha die waar nogal neisgierig ongeleet. Dus die wis krek te zeige wor det over ging ek door ha gebeld. Mar des niemer noddig, nou hen we eiges vort un tillefoon.

Mar um is ekkus terug te komme op die nej verwetste tillefoons. Ge kunt der vort van alles mi.Zelfs belle…. Lotst hek der inne gezien word egge oew verstand bij stot te verkijkke wegge der allemol mi kunt. En door li dan ok mee ut probleem. Des sosiale media zin dieje jonge. Sm esse, Twittere, Fees Boeke en Hijven….Uurst haak mar is ekkus in ons woordeboek opgezocht wa sosiale media eigelijk dan wel nie betekent. Da betekent int kort: “verhale, kennis en ervaring”, mi mekaar delen. Zo stu ut der int boek. Nou en dan moette ze bezig zien. Mi mekaar delen, stond der toch?

Nege van de tien jong kijke den hille dag alleen mar op der tillefoon, of desse nou op de fiets zitte of in un gezelschap zen, op school of der werk…..ut makt hullie niks out. En zeidde iets tege hullie… dan heurre ze oew hillemol nie… Es ge iets vroagt dan zeigge ze: Huhhh ???….. zinde gij iets??? En nie alleen de jong zen der mi bezig. Ok volwasse mense…. Kek mar is rond. Gewoon mense worvan degge denkt da die toch wel iets meer verstand hen… doen krek of da de wirreld vergu es ze nie op der tillefoon kunne kijke. Lots waar der een storing hak geheurd, bij den blekberrie of zoiets. Iedereen waar overstuur, tot on janke toe.

Op den kompjuter kunde meekijke, mi twittere. Da moette vur un aardighed is unne keer doen. Ge wilt nie geleuve wanne klets desse door allemol opschrijve, en nog erger, desse sowiso door den ted vuur hen. Des nog ut ergste. Gefillisitwittert ruupt der steeds inne, en wa zek toch blij dek Truus kan fillicitwittere. Gif ze gewoon un hand, stuurt ze un kartje of bel ze ekkes op. Of nog bitter, kopt unne bos bloeme vur da medje…. Un medje da schrijft elke merge: “Ik ben wakker”, ja allicht… gans da ge zet, anders kunde niet wittere. “Ik loat menne hond nou uit” , ok zon intresant nieuws. Wa makt men da nou out of da gij oewe hond ut loat, es ge zunne stront mar oprumt, da venk belangrijker. Wor der bekant ongans van.

Onze Has en ikke die begrijpe ut nie mer, zen we nou vort zo ouwverwetst. Verhale mi mekaar dele, ja ja. Da kunde toch ok dur mi mekaar te proate. Proate…. Des oew lippe van mekare bewege, en dan kumt der geluid ut. Buurte mi mekaar, den ted hebbe vur mekaar. Mar nee…. Feesboeke en Twittere…. Da kekt intresanter denke ze. En dan moette wete det ok nogal wa kost al da gelul over die tillefoon. “Ik moet der sotterdags den hille dag vur gon werke”, zin da menneke tege onze Has int cafe. Tis godsgeklaagd, tis sund en tis alleen mar opmakerij.

Mi oewe ted meegon, ja ja. Mar lot ons dan mar ouwverwetst zen en loat ons mar gewoon buurtte erges op unne hoek of kant wor demme mekare tegekomme. Iedereen hoeft van men nie perse te wete hoe loat dek opgeston ben of dek de henne go voeiere.

Witte wa… loat mar is heure of degge ut mi ons ins zet: mieroddel@rottenrijk.nl op deze Imeel door kunde oew berigtje kwijt es ge wilt. Gon wij mi onze ted mee, of nie?

De groette van onze Has en men.

Mie

 

---

 

De Fons en Karel

De neje Prins…. Ut blef alted spannend wie det zal worre. Stiekum hoop ik alle kirre wir desse mi de hil delegasie nor de hei komme um onze Has te vroage. “Zet da mar is ut owe kop. Door zen wij te simpel vur, ze denke gewoon da wij te stom zen vur die dinge. En dan der bij, wij komme van de hei”, zi onze Has. Carnaval is toch vur iedereen, probeer ik nog te zeige… en in de tent um te drinke zien ze ons gerre komme. Dan zen we wel goed zat……..........

We ware wel weze kijke den zotterdag bij de Gouwe Luw. Gewoon ut neisgierighed, da snapte natuurlijk ok wel. Wie zot toch worre, dees joar. Ut joar van allemol carnavals getallen van alleen mar elluf. Den elfde van den elfde in tweeduzend en elf, bijvurbild. Zo uniek… da kumt in gin duzend joar mer vur, volges men. En dan gon die slimmerikken de neje Prins onthulle op den 5^e november. Hoe kredde ut bedocht, over slimmerikke gesproke.

Ut waar der druk den zotterdag, natuurlijk… ut ha wa drukker meugen zen mar die der moesse zen die ware dur. Ik mistte ut jong grei, de wagenbouwers en de klein carnavalsclubkus. Mar gezellig waart, en da is toch wa telt. We haan is goed rondgekeke, onze Has en ikke. Of dewwe gin kandidate zagen die dees joar den steek op zon kunne krijge. Ze ware der wel… Mar de twijfel waar der bij ons zeker wel. We zagen den Betossie mens, den Kieboom…. “Ik maag verrekke es hij ut nie wordt”, zin onze Has zachjes tege men. Dieje mens die kan lulle es gin ander. En hij is populair bij de jong en de ouw… Hij hitter ok unne goeie kop vur waor da dieje steek goed op past. Ik ha meer gegokt op da menneke van Verhage… Bart, hiet ie volges men. Die liep door ok rond, en hij din heel geheimzinnig, krek of dettie van niks wis. En zen kameruui waren der ok allemol. Kat int bakkie, zin ik tegen onze Has.

We zaten der bij hillemol neve. Toen Frank en Mari afscheid haan genomme, en zunne steek ha ingeleverd (jonge… wa hedde gullie ut toch goed gedon int afgelope joar) kwaam den aap ut de mouw. Alphons…. Zinne ze, Prins Alphons. “Nondkaatje…. Tis de Fons… zin onze Has”.  Fons van Toon van Fonse… ut den Berg, den stroatemaker. Den dieje van BurGitte. Mar wurrum noemen ze hum dan Alphons den uurste. Alphons……  Is da deftiger of zo. Niemes in hil Geffe hi toch oit gehuurd van Alphons van Schijndel, of wel dan. Vur men bleft ut gewoon de Fons, zo ken ik hum en zo spreek ik um ok on. Alphons, wanne klets hoe kredde ut ins himmelsnaam toch bedocht.

En Karel van Rijn die waar den adjudant. Unne helle zinne ze door, die is van alle merte thuis en die wit van wante. Die springt nie in zeuve slote tegelijk, of hoe zeige ze da.  Des der inne van Harrie van Rijn, getrouwd mi AnneMarie van Henk Wittenberg die vruger nog bij de Prins op de Aloisiusschool es konsierge hi gewerkt, zinne ze. Ut zal wel, zin ik. De Fons hi twee jong en Karel die is iets meer bezig gewist en hitter drie. Da kunde allemol leze op de site van hullie, hek ok gedon, of dochtte dek ik da allemol zo mar wis. Volgens dek huurde zen ze kammeruui en die meiden en de kender ok. Den uurste indruk, en da is toch mistal den beste, waar honderd precent. Die gont make die twee, ek ze zo bezig zaag den uurste oavond dan kumt da goed. De Fons liep al mee in de pollonaise vuurop en hij kan kusse es den beste, en dan kreedde ok nog un speldje ok. Ja want da huurt derbij, kusse mi den neje Prins. Des van men vort un tradiessie geworre, of det onze Has nou goed vent of nie. En hij kant goed, probeer ut mar is ut.

Sondugs zen we ok nog efkes nor ut Hoske geweest, nor de receptie.We haan vur hullie unne peperkoek meegenomme, da smakt nog ligluk. En ok door waart wir gezellig, kan bekant nie wachte tot det wir carnaval is. Ha zondag ok nog geheurt da de tent der ok wir kumt…. Mar wel op een ander plots. Op de plots van de kermistent, en nog grotter en nog moier, zin den Meulenreek. Door hen ze de plots op da bejaardengat. Ja, de Meulenreek,  die waar der ok, anders geugget niet deur, zit ie. Hij liep rond es unne aap mi zeuve startte… zo trots waar die. En ek irlijk ben, dan maag ie da ok zen. Wa zomme toch zonder zonne mens moette.

Ik moet gon stoppe van onze Has, ge draait dur, zit ie.

De groette, van Onze Has en men

Mie

 

 

---

Waarde ok noar Wihabo gewist

 

Wij hen nog noit van ons leve zon mooi grei gezien es afgelope vreddag en zotterdag. Wihabo beston 25 joar…. Jaa, we ware twee daag gewist, den vreddag, waarre we officieel utgenoddigt… buurt he. Ze zitte toch tegen de hei on zo ongeveer. Un schon kaart haan we thousgekege en we waarre der bekant es uurste. En sotterdaags zen we nog efkus trug gegon um ut allemo nog is goed te bekijke.

De vreddag da leek wel een brulloft… eten en drinken, zoveul es ge wot. En druk det waar, ik wet detter wel 500 man in de tent waar. Schon toesprake haan ze gehouwe en toch nog heel bescheie he.  Ja, zo zen die Bosjes, nie lulle mar poetse zin onze Has. Al ut geld wesse krege es kado, gave ze wir af on de jong in Mosdonk en Hisch.  De tent haan ze harstikke mooi versierd mi allemol foto’s en vurbilden van wa ze allemol haan gemakt in de loop der jorre. Ge kont ok nog unne spreuk op u tegeltje loate zette… Wij waarre da vergete, stom stom stom…. Want onze Has die ha unne goeie, al zeik ut zelf. “wij drukken ok bekant alle daag, in ons kleinste huske”. Of: “Zo unne drukker zunne snor ok oit moette drukke”. Ut waar wir loat geworre, veul en veul te loat… Um zeuve uurre zot afgelopen zen, zinne ze. Um half elluf viele wij thous op de klep, grote schant zin ik  um zo lang te blijve. Och zin onze Has, da dinne ze toch allemol, al die lui vant turp stonne der ok nog allemol… en es hullie da meuge, wurrum zon wij da dan nie meuge. Zotterdaags zen we wir gewist. Konde oew eige lote rond leije… En wir… krege we twee consumsiebonnen.. ut kon nie op. We kwamen oogge tekort. Ik he nog noit zoiets schons gezien… Ik wet detter wel duzend kompjuters stonne en mechines, zo groot… zo groot en zo ingewikkeld dek der bekant ongans van wier. En dan moette wete de die twee jong, Joris en Ruud geleuf ik da ze hiette, ut door vur ut zeige hebbe. En hullie vodder en moeder dan ok, volges men. O ja… Ze haan ons nog op de foto gezet… ik ging der is op zen sondags vur ston en ik zeig nog tegen onze Has. “zet oew pet af”… mar nee die bleef ston wor dettie op ston. Lotter kregen we die foto, twee zelfs en ok nog heel groot. Ik snap der niks van hoe ze da vur mekaar krijge, zo vlug. Bij Ria en Piette moette alt een por daag wachtte en hier waren ze mee klaor.

En es ge dan allemaal zaagt wa hullie wel nie konne make, zelfs een vogelhuske… en wa hi da nou mi drukke te maken, niks toch. Gebortekartjes, mar ok hil boekwerke en zelfs ut buukske van Grada den Bies laag der ok. En foto’s make ze, zo groot degge oew kamer der mi kunt behange. En bij elk machien ston unne mens of vrouw die krek zin hoe det allemo werkte. Onze Has die din krek of det ie ut allemol snapte, zo intresant keek ie allekere. Ik zeig nog; “jonge, door moette dus echt wel vur hebbe durgeleerd”. Door snapte gij hillemol niks van mi oew boerreverstand. Ze Douwe gewoon op un knupke en on den andere kant kumt der dan een boek of zoiets ut. Ut lekt wel tovere, ik ha nog noit zoiets gezien. In de tent hen we nodderhand nog ekkus wa gedronke en hullie gefilliciteerd mi der 25 jorrig fisje. We krege nog een tas mee wor da un boek zaat en een ‘wihabordspel”. Un sort ganzebord, mar dan van hullie eige. Kei schon, en we hent thous mee unne keer gespeuld. O ja, ik ha gewonne van onze Has, da wok ok nog efkus kwijt.We hen twee mooi daag gehad, zonder al te veul kostte… da meuge ze dikker doen.

De groette van men en onze Has, en nog bedankt Willy, Maria, Joris en Ruud. 

 

 

---

 

Geffe op d'n tillewiesie..............

Hedde ut ok gezien, Geffe waar op den tillevisie. Ik verschoot men eige onderut, waar door in ins Jan den Taaie in bild.. Man Bijt Hond, onze Has en ikke kijkke da alted, door komme zo’n schon stukskus op en dan nou in ins zomar Geffes volk.

Jan waar un hille tijd ont proate, en da medje van hullie ok. Zen wefke die zin niks. Da kon ze ok bekant nie want ze waar ont koke. Gekokte erpel en un goei stuk vlis derbij zaag ik. Hij waar keiblij mi zen kleinkender zin ie allekirre. Waarre ok mooi mennekes, netjes ont ete alletwee..

Blef apart es ge zomar mense op den tillevisie ziet die ge dan ok nog kent. Nie da da nou perse Jan den Taaie moet zen, der zen wel schonner lui die derop zon meugge, mar goed tis beter dan niks. Hij ha trouwes wel is meuge zeige dettie ut Geffe kwaam en det door zo mooi is. Niks, hillemol niks, alleen mar over zen eige en over zen jong lulle. Zo zen die lui nou inmol, vertel men wa.. Ik weet krek hoe da gu.

Ze haan beter de neje Geffenaar vant joar kunne filme. Gilber….. Haadde u mok gezien mi de huldiging. Hij waar zo blij es un klein jong, en zo trots es unne aap mi zeuve starte. Mar… da moog ie ok, volges ons tweeje.

Wij vonne ut un goei keus. Witte wet is, hij schrikt wel is te hard, hij stu nog ligluk vuurop en hij ment dettie ut alted wit, mar… hij duuggut wel allemol. En hij kumt noo wettie zi. En da kunde nie van iedereen zeigen, nie dan. Kek mar is nor de carnaval.. denk dur mar is on hoe detter un por joar trug allemol vur stond. Op sterven no keihartsikke dood. Der zo nog ginins unne optocht mer komme of zelfs nog ginins gin carnaval. En nou wik nie zeigen det allemol dur Gilberre is goedgekomme, mar toch wel vur 98 precent.

Piet Sjel zin toen van zen eige, “zon worre der nie mer geborre”. Jawel Pietje…. Ze zen der wel, kek mar nor Gilberre… De durpsroad bijvurbild. Wie wil da nou doen, wie is zo gek dettie die kar gu trekken. Krek, en da bedoel ik nou.

Stikt m nou nie teveul virre in zen kont, zin onze Has toen ie mee stond te leze… Hij lupt toch al bekant neven zen schoen. En ge moet nie overdrijve Mie, tis de Meulenreek mar. Ik zet door nie mi ins en ik ven degge gerust is unne keer iemes over zunne bol meut aaie. En durrum haak u mok wel vijf kirre unne dikke smekkerd gegeve toen hij Geffenaar vant joar waar geworre. Hij waar der blij mi, want ik kreeg mee unne borrel van hum, unne goeie mens.. da zeik oe.

Volgde ut ok? Geffe nor Hisch? Mense, mense, wor moet da nor toe. Wuurrum kunne we nie gewoon op ons eige blijve. Uurst Nuland en Vinkel derbij en nou tot overmaat van ramp nor Hisch…. Wa blef der over van ons Geffese. Blef op oew eige, zeig ik. We hen Hisch hillemol nie noddig, en Oss ok nie. Ik blijf ut volge en ik denk dak is nor zo’n bijeenkomst go. Dan zal ik ut hullieis efkus hoarfijn utleige hoe da ik der over denk. Onze Has ston op zen achterste poate toen ie da huurde van men. “Gij blet thous en gij bemoeit oew eige nerges mi”, zin ie. Hij liep hillemol rood on en hij ging der van stottere. Nou en es ie da gu doen dan is ie dus echt buus…. Ik zeig nog, wes der in godsnaam op tege, ik maag men eige toch ok wel loate heurre, ik betoal toch ok hondebelasting. Hij hi twee daag nie mer tegen men geproat. Um ut toch un bietje ins te blijve zak wel tous blijve, hi hij ok zunne zin. Ik got anders doen, ik go wel protestere mi de pen zo es da ziege, ik schrijf der hier wel over. 

Es ge ut mi men ins bent dan meudde me ondersteunne, ge kunt me meele, da witte. Meel mar nor: mieroddel@rottenrijk.nl Ze kei benieuwd of gullie der ok zo over denkt net es ikke, loat mar is van oew heurre.

De groette van men en onze Has 

 

 

---

 

Alwir ekkes geleje............

Ik weet ut…. Tis alwir un por mond geleje dek iets van me he lootte heurre. En des eigelijk niks vur men. Mar ik het druk gehad en ut kwaam der gewoon nie van, da hedde oit he. 

Och och…. Waarde ok weze kijke noar de KPJ op ut voetbalveld… Gottegot, wa haak gerre meegedon. Da hen onze Has en ikke vruger ok nog gedon. Ikke mi de knotse en onze Has waar unne hele rappe mi hardlope. Ja…. Zen haan ons nie gevroagd, denk da we te oud zen… alhoewel, der dinne der nog mee van weid in de tachtig. Dus ut ha wel gekund…. Mar we hen genote, den hille dag. Ut waar schon, da meuge ze van men elk joar wel doen.

En nou zen we alwir bekant on de verkansie toe…. Hedde oew vakansiegeld ok al gebeurd, en hedde ok troanen in oew oge gekrege toen ge ut zaagt hoeveul ut waar? Onze Has kregt da nie, zelfstandig he, dan pistte neve de pot. Der is toch wir veul gebeurt in Geffe sins det carnaval is gewist. De tent die ha wel indruk gemakt bij de kastelijns. Ze gon, hek geheurd, mis de kermis wir utzelfde doen. Alleen op un ander plots… op ut plein gu ut nie want door kumt de kermis. En ik ben bang det ok nie gemeuge ha….. al haat gekunne. Der waar pretest gewist van de winkeliers, umzetverlies en zo. Ze ware hillemol afgeslote, zinne ze, en durrum war de niemes in de winkel gewist. Kan der wel un klein bietje mi meedenke… mar on den andere kant…. De miste zen mi die daag toch dicht, of nie dan. Mar goed… loat ik men eige door nie mi bemoeie, ik he werk zat mi men eige, zi onze Has

Nee, de tent kumt nou te stoan op de plots van de jongesschool. Plots zat en toch midde int turp. Ze beneit of det net zo goed gu es mi de carnaval. Den Meulereek die bemoeit der zen eigen nou nie mi, dus dan zalt van eiges goed komme. Ze doen niks es vergadere, hek geheurt. Den Hoas, Anouska, de Jumbo, Boetje, de Paul de Gover en de Chinese Gover. Kweet nie wek men eige der van moet vurstelle, die drukte bij de Rom mi die daag ha ok wel iets. Zo da nou nie mer zen, en ok gin terrasjes vur de kroege… des ok mar saai lekt men es ge dur ut turp komt.

Witte wesse wel zon moette doen. Ut matinee terug loate komme. Da waar nog is gezellig vruger. Van een uur of elf tot een uur of vier danse in de tent. Gottegot ek door on denk… En witte… door hek onze Has leren kenne, mit matinee. Kreg nog kriebels in menne buik ek door on denk…. Wes da alwir een weil geleje zeg. Gezellige monnikamuziek wor degge lekker op kunt danse, al die ouw nummers van vruger…. Ik go der al van zwijmele ek der on denk. 

Verkansie. Godde gullie ok heel weit weg, zal wel denk ik. Want da hurt der vort bij volgens men. De miste wete de weg in der eige lang nog gin ins en toch moette ze nor den andere kant van de wirreld. Hoe weier desse weg gon, hoe intresanter det is, volges men. Lost vroeg ik on zonne snotneus of ie al oit bij de Hunnebedde waar gewist… Hunnebedde, zin ie…. Nee in da land zek nog noit gewist, zin ie… de wijsneus. Wij gon un por daag nor Valkenburg… da blef mooi. Doen we elk joar. Da blef gezellig en door is alted iets te doen. We kijke ut hil joar der nor ut.

Wort alwir ted um te gon stoppe…. De henne hen honger en de eier moette de rut. Misschien ziek oe mi de kermis, mit matinee misschien wel. Dan danse we nog un rundje  mi mekaar, of we vatte der inne op den goeie afloop.

Houdoe wanne, en es ge soms meut gon…. unne goeie verkansie vur ullie allemol

De groette van men en onze Has

 

---------------------------------------------------------------------------------------- 

Ekkes noa proate.............

Zowa hil Geffe, inklusief de Prins hek geheurd, hi de griep. Ikke dus ok, en durrum zek ok zo loat mi men reaksie vur wa betreft mi de carnaval… Gottegot wa zek toch ziek geweest, koppijn en ut kwaam der van boven en onder allemol ut….werd der gewoon ziek van, zo ziek waar ik. Ut begon den woensdug al, donderdaags zek in men bedstee gekrope um der vurlopig nie mer ut te komme. Ik ha vort meelije mi men eige. 

Kumt der dieje carnaval, zin onze Has, en al da bier wa gu wel nie het gehad. En ge leet ok iedereen te kusse, zin ie. Ik zeig, mens leet der nie zo te mauwe mi oewe klets. En dan derbij… ut zal hendig zo zen, mar de carnaval kan bij men nie mer kapot. Door waar ie veul te mooi vur. Volgens men is hil Geffe in de tent gewist, jong en oud, vodder en moeder en opa en oma….  Sjonge jonge wa waart toch druk. Wen succes, vur die mense die da hen geregeld en al die lui die der on hen meegewerkt. Unne dikke pluim op hullie derre hoed. Ik wed desse nou nog ont telle zen, mar ut is hulllie gegund.

Wij zen der alle daag gewist, sommige daag wel meer es 12 uurre on un stuk. Ut waar nogal hendig he, ge kont der ete en drinke zoveul es ge zelf wot. En tussendur ging onze Has dan ekkus melke en dan moog ik blijve, tis toch zonne schat, zo af en toe. En wa denkte van onze Prins en zunne Adjudant, ze waarre der alted van smerregus vruug tot saoavus loat. Onvermuujbaar ware ze…. Goed gedon Frank en Mari, da meudde gullie volgend joar wir doen es ge da wilt. Dieje steek die past ullie wel. We haan gin beter kunne hebbe, al zeik ut zelf.

En de optocht, wa waar ie mooi he. En de boerrebrulloft, en ut wagebouwersbal, en de honderdenelf plotjes mi dieje huub hangop. Wenne apartige mens, ik ha nog noit zoiets gezien. En dan de Pinkpartie vur de jong, ok al zoiets neits wa hillemol geslaagd waar…. En de jongereroad, ok al zo schon. Gottegot, ik kom der nie over bijgeprot. Mar witte, es ge nog ekkus wilt noageniette dan kunde op de site alle foto’s nog bekijke. En der ston ok allemol verhale en zo…. Des alleen al kei schon.

Ze… en dan bedoel ik iedereen, hen Geffe wir is op de kaart gezet. Door kunne ze in de buurt nog wa van lere, toch? De Meulereek die liep es unne aap mi zeuve startte der de tent, zo trots waar die. En da moog deze keer ok, zin onze Has. Hij waar toch de grote kartrekker van hil ut spul en da maag ok wel is worre gezeet. En ge wit dak da nie gerre doe, mar vur deze kir maak ik un outzondering.

Snothamerenneptang… Menne koppijn kumt wir opzette en menne buik gu wir ont borrele.  ik go nog unne conjac vatte en un por van die paracetamol pillen… en menne nest mar wir in. Wor der gewoon stapelgek van…. Ik hoop echt dek toch wir gauwechtig on de bittere hand zal zen. Want dees des ok niks, dan kunde beter in de tent zen, of nie dan.

Och ja…. Ok nog zoiets. Den woensdeg oavend moes onze Has efkus pillen en bij Wilmas conjac hoalle vur men. Ut hil plein waar opgerumd zin ie, gin tent, gin hekwerk of zelfs nog gin ins gin pepierke laag der mer, niks mer te zien, zin ie.

 Ongeluuflijk zin ik…. Ongeluuflijk, wen organisasie..

Ut gu ullie allemol goed, en de groette van men en onze Has

 

 

---

 

Tis begonne..........

Um kwart over zeuve zaat ik al in de kerk den vreddag. De carnavalsmis, alted un goei begin vur unne goeie vastenoavund, toch?. En ut waar der druk, zot komme dur den neije Pestoor of gewoon umda hil Geffe intussen in unne sort roes zit dur den neije opzet van ut carnaval.

 

Hedde ut gezien int turp…. Sjonge jonge… ge kret der kieppevel van es ge ut allemol ziet gebeurre. Ut waar un hil drukte de heil week. Mar goed, um half acht begon de carnevalsmis. De boerrekappel, alted schon um te heurre, speulde der op los. De boerrebruidspare ware der allemol en ze haan een neij vaandel meegebrocht. Verrekte schon en de Pestoor higgut ingezegend (ik hoop detter gin vlekke zen achtergebleve) vur den goeie afloop. 

Ut waar schon allemol, den preek waar op rijm gemakt en ging over de fundamente vant leve. De Pestoor haatter echt zen best op gedon. Mar een ding wik wel kwijt nondekaatje….. hemme zoveul geld utgegeve on de kerk, en nou is alles kloar en nou zen de sprekers nie te verston. Wen allesjeesus slecht geluid hen ze toch gemakt. Wie ins hemelsnaam hi da toch vur mekaar gekrege. En ut waar nie alleen nou, ok lotst mi un oavendwake waart krek utzelfde. UT GEWOONWEG NIE TE VERSTOAN WA SE ZINNE…. Pestoor, doet der is iets on, anders kunde beter niks zeige. Der tegenon stampe, zo es ge zint, helpt echt nie. Den ouwe Prins ha gezonge.. en o ja…. Guus Meewis waar ok nog in de kerk, en die ha ok un liedje gezonge, kei schon. En toen…. Toent afgeloape waar, ginge we mi zen alle nor de tent.

Kieppevel, haak al gezeet. Echt kieppevel kredde es ge ut allemol ziet ston door op ut plein. Un tent zo groot es hil Geffe, mi alles derop en deron. Ge geleuft oew ogen ie es ge ziet wesse allemol hen gemakt. En des allemol vur mekaar gebokst dur de kasteleins, en de Prissident, zin ie.  In Geffe  kan niks…. Lulle.. In Geffe kan alles, de kasteleins hent mar wir is beweze. Es ge ze toch zaagt sjouwe mi zen alle, der ware der bij die nog noit zo hard hen gewerkt es dees week. Ik ben nie van de complementen…. Mar nou kank der nie neve. Hullie hen nou al beweze, vur det begonne is, degge same heel sterk kunt zen. Hier kan Nuland, Oss en His nog een puntje on zuige, of nie dan?

Onze Has waar der nie weg te sloan, hij hi un heel weil in ut bruin cafe gezete…. Door haattie goeie aard. Ik ston vuur bet podium, von da gezellg en ik heb ok nog meegedon on de polonesse…. En ik he ok nog gedanst mi unne hele knappe mens. Ge kunt der ete en drinke net zoveul es ge zelf gerre wilt, en….. ut kost nog gin ins intree. Wor makte da nou mee in deze ted.

Vijf daag lang kunde nou ut oewe bol gon. En ek alles moet geleuve, wek de lotste daag he geheurd, dan blef der gin man thous. Iedereen gu, es ge ut hurt. Der zen der zelfs bij die de wintersport hen afgezeet, zinne ze. Kant ok alleen mar onrikkemedere, kom nor de tent, tis der lekker werm en der komme allemol schon artieste. Wij zen der in ieder geval, 4 dage on un stuk. Smerges gon we la vruug voeiere en de eier uthoale en dan beginne we in de tent mi eier en spek, vur unne goeie bojem, zin onze Has. En tis vur niks, zin ik.

We zien oe door est goed is, de groette van men en onze Has naturlik,

Mie

O ja…. Es ge wilt wete wie detter allemol op komme treje, moette efkus kijke in de rottenrijkerkrant, dooor stu alles in, ikke ok. 

---

Onderscheije mi of vur de carnaval.........
 Op de vreddag mi recht vur zunne roap kreeg Petra van Erp, witte wel de die die alted zo bescheije achter in de zaal stu bij recht vur zunne roap mar die al ik weet nie hoe veul jorre al zo belangrijke is bij de roap, un onderschei-jing. Ze zinne, Petra… gij zet de moeier van de roap. Gij bent…  Goed, betrowbaar, durtastend, leuk, possitief, iets mi rijk, aarig, bescheie, respektvol,en trouw. Nou.. dan hedde nogal wa, of nie dan. En, ik moet zeige, ze haan hillemol gelijk. Van zon mense moette we ut hebbe, door kunde teminste iets mi. Proficiat Petra, van Onze Has en men.

Mar nog op utzelfde mement desse huur die grote medallie ont umhangen ware zaat ik zomar erges on te denke. Mar…. Da doek wel dikker, des un afweiking van men, zi onze Has. Witte wor dek on docht? Wanneer komme de lui vant Rottenrijk zelf nou is inne keer on de burt. Moette ze da der eige geve, “hier jonge of medje… Gij het dat toch zo schon gedon, hier hedde un medallie”. Da werkt zo toch nie, of wel dan.

En witte wet is, ik vein desse ut onderhand wel hen verdiend. Es ge toch is got kijke wa ze vort allemol doen, alleen in Geffe al. Dan proat ik nog nie wesse op een ander allemol al doen wesse in Geffe al lang doen. Kek mar nor de boerrebrulloft. Volgens men bescheije minning ware wij toch den uurste door mi in heel de buurt. Afgekeke en nogeapt dus. Mar goed, loatte we ut door nie over hebbe.

Zakket is prebere op te somme, wetter allemol gebeurt in die por daag? Unne Prins zuken, de hofkapel, de krant, de Jeugd en wa ze door allemol vur doen, den optocht, de clup van 111.11 in leve houwe, 4 dagen de roap, de kender roap, de seniore ropa, de boerrebrulloft, ut Roaplied, de verkizing van 111 liedjes, indrinke mij den brouwer, hoaske toeter, den wepsite onderhouwe, foto’s maken, overal op bezoek gon, den opwermoavund, pink party vur de jong, de wandelvierdaagse, effe noar geffe mi nu stend, ontbijtte elke merge in de tent, de jury van den optocht, onderscheiinge kope, grei verkope, de wages bezuke, jureren, den burgerborrel, karna-oke, onderhandele mi de kastelijns, bierviltjes loate make, munte loate slon, borde maken, borde zette dur ut turp, den kenderoptocht meelopen, un thema zuukke, onderhandele mi de Geminte en de winkeliers, zieke bezuke, de carnavalsmis, de tent opbouwe, den onthulling van den prins, ut zuke nor unne adjudant, alles loate drukke bij wihabo, de kaartverkoop, de tent wir afbreke, un thema zuken… Och en ik kan nog wel efkus durgon.

En moette loustere, ik he mi die lui van de stichting niks te make, want es ze ut nie goed doen dan krijgge ze ut van men ok te huurre. Mar soms…. Oit… soms dan moette kleur bekenne, rood, gruun en geel bedoel ik dan. Ik ven, en da is al hil wa est ut menne mond kumt… Ik ven desse allemol een dikke vette grote medallie verdiene. En ekker de portemonnee vur ha dan zok ze hogstpersonlijk gon kope en ullie umhange. Mar ocherm, ik moet ok mar van men a o weetje leve.

Ge hegget mi zen alle dik verdiend, wiet ok is. Ik go gin name noeme, ken der trouwes ok mar de kleinste helft van. Wekker mi wil zeige is…. Es ge nou mi die daag is van die lui tegekomt die ok mar un klein stukske on da van alles hen mee gedon….Nee ge hoeft ze gin veerin de rkont te steke… Mar denkt der alleen mar is on wen werk det allemol is gewist um da allemol vur die vier daag vu mekare te krijge.

En word egge ze hillemol blij mi kunt make, kom mi zen alle nor de tent. Go is wir unne keer ut owe dak en trekt oewe boerrekiel on, es ie nog past. En anders hi Ria van Piette der nog zat hange. En witte….. Ze hen alle daag wel iets word egge eigelijk wel bij moet zen. Kek mar is in de krant, door stuggut gelijk in of op hullieje wepsite.

Onze Has en ikke gon alle daag, smerges beginne we al mi ut ete, want de eier ent spek mi roggebrood ston vur oe vanaf 10 uurre hillemol vur niks kloar. Kik… en des mooi meegenomme, of nie dan. En es ge me ziet, houdt oew eigen ie in um te traktere…. Unne citroen mi suiker, da ven ik ut lekkerste, en die kank ut miste hebbe.

De groette en we zien oe in de tent, zurrug da ge der zet, afgesproke…..

Mie en Has

---

Eindelijk dan.....vastenoavend in de tent

Jaaaa, ze hent vur mekare. Der kumt un tent, en nie zon kleintje ok. Midden op ut plein kumt un heeel grote tent mi alles derop en deron. No jorre van proate en overleige hittie ut dan toch vur mekare.

Mi onze Has hek ut der uitgebreit over gehad en we zen ut der samen over ins det un goei keus waar wesse gedon hen. Alles bij mekare en samen fiste, wa wilde nou nog meer. De kasteleins doen niks es vergadere, en proate en overleige mi mekaar. Heel toevallig hek den schets gezien hoe det gu worre en ut ziet ter prefessioneel ut. Un cafeeke en un eettent, un echte plots vur oew jasse, wa vur de jong, unne hoop weecees, un schon podium… en da allemol in en um de grote tent.

Ut cafeeke wa ze gon make da moet ok iets aparts zen… Ik he der al gesproke die zeigen dessee door vijf daag in gon durbrenge. Ut moet un sort van broun caffee worre en schent det un kei mooi ding wort. Zal der zeker efkus binnelope….mi die daag.

Swoensdags gon ze ont opbouwe, hek geheurd,. De mert die moet dan efkus opschuive. En es alles lupt zo es ut lopen moet dan gon ze den vreddag open vur ut volk. En dan hen we vijf daag fist en der is van alles te doen, vur iedereen wa.

Ik go nie ut hil pregramma hier op zitte somme. Da moette mar kijke op hulli derre wepsite, door stu alles op, zeigen ze.

Mar vreddags dan ist un sort opening mi ut wagebouwersbal en den sleuteloverdracht. Da begint dan um half nege. Alle bouwers worre door dan verwacht en der is muziek, Tilt en unne ploatenedrejer en der is nattighed zat te krijge.

En dan… O ja……. De carnavalsmis hen ze ok verzet van de zotterdag no den vreddag…. Ze haant der over da da bitter out kwaam. Door gok dus zeker nor toe, des alted un goei begin, ven ik.

Den zotterdag beginne ze al um drie uurre. Den Rottenrijkse honderdenelluf gon ze dan dreien…. Allemol carnavalsliedjes en door kumt Ari Ribbes…. Die ken ik nog van vruger. Ja die kan deer wa van, die zet allles op zunne kop es ge nie oplet.

En den zondag….. dan kumt Rene Schurmans……Door droom ik nog wel is over…. Ek iets of wa teveul besse op heb. Zonne schonne mens, en die kan me toch schon zinge….. En der zit ok levende muziek, hek geheurt.  Mar urst is er dun optocht smiddags…. En dan lotter op den oavund de prijsutreiking. Allemol in de tent…. Ik kijk der nou al nor ut

Smondags ist snertbal en karne oke….. es onze Has mar nie gu zinge, dan ist goed. En dan dinsdags de boerreblulloft, ok in de tent. Door gon we sowiso alted nor toe, onze Has en ikke. En dan komt Pap en Pudding optreje, hedde die oit gezien, neee?? Nou dan kank oe onrooie um die twee is gon te bekijke. Ge wit nie wa ge meemakt, die zen af en toe gewoon vant pedje gerakt, mar wel schon, echt schon.

En dan nog ut moiste van alles, den zondug, mondug en dinsdug…. Kunde int broun caffee hillemol vur niks smerges ontbijtte. Brouwn broot mi eier en spek en goei ham en nog veul meer van da lekker grei… zoveul es ge wilt. Nou… kan oew een ding zeigen da ik al weet wie detter elke merge zulle zen. Onze Has en ikke… Komde gullie ok, dan zien we mekaar door.

---

Frank d'n Urste.......... unne rasechte Geffese prins

Un goei keus hen ze wir gedon. En ik zaat der wir is unne keer hillemol neve mi men gerooi wie det zo zen dees joar. Ik kan da nie…. Zit der alted neve, of ut moet zo zen da den geheimroad der werk goed du. Den da da ut is….
Den opwermoavond, ik ha der toch ze gerre nor toe gegon. Ik ha men eige der hillemol op vurbereid. Men klere honge al klaor, want es ge verkleed waart dan moodde der vur niks in en da waar mooi meegenomme.
 
Krijge we snothamerenneptang toch un utnoddiging da we, krek op den dag van den onthulling, op fist moette. Un zwooger van onze Has en door de vrouw van die wier 75 jaor. En die gaaf un groot fist mi alles derop en deron. Jaa, en hoe erg dekket ok vond, door kunde nie neve. Ik zin nog tege onze Has, es gij nou nor Doorre van ullieje Gerrit got, dan kan ik nor de Gouwe Luw. We haan bekant un echtscheiing, Nondekaatje wa waar ie buus. “Witte wa”, zin ie. “Dan kunde door vort blijve bij de Gouwe Luw”. Lang geleje, dek um zo buus he gezien.

Mar goed, nou moekket mar efkus doen van heurre zeige en zien. Ja ja…. Ut stu al op de site vant Rottenrijk, compleet mi un foto. Wa stuttie der toch knap op dieje Frank. Denk dak um boven men bed hang. Da haan ze al jorre geleje moette doen, hum vraoge…. Mari, van Jette witte wel, is den adjudant. Door hen ze ok unne goeie on, die kan alles regele, dat duuttie overdag op zen werk ok, zit ie. Een mooi span, alletwee zen ze bij de kapel van ut gu vals en ut zen volges men ok nog kameruui ok. Twee hand op inne buik, zogezeet.

Ik denk det gezellig is gewist, kan ok bekant nie anders…. Gottegot wa waak der gerre bij gewist. Robbie Lee en Sjak Herp…. Ok men favoriete zangers… Haak un hantekening kunnen vroage en misschien dek wel mee op de foto he gemeuge.  Wurrum moet da mens nou ok krek op dieje dag 75 jaor worre. Of da da zo belangrijk is. En dan derbij, der waar ginne knuup on, on da verjaardagsfist van huur. Nog ginins gin ete toent afgelope waar, ja unne botterham mi kaas, wa hedde dorr nou on. Ging mi grote honger nor hous, door hek nog een pan mi eier gebakke, vur onze Has en men.

Mar goed…..Wa gewist is, is gewist…. Ik lul der nie mer over. Ik ven wel desse de allerbeste keus hen gemakt deze kir. Nie da die ander Prinse nie goed ware, zo lekt ut mischien wel zo es ik ut nou zeig, mar da bedoel ik dus echt nie nee…. die waarre stuk vur stuk ok goed…. Maaar, ik heb nou inmol in zwak vur Fran de Post. Ik kan der niks on doen. Mar ek um zie dan gok al ont zwijmelen, dan kreg ik al kriebels in menne buik en dan zek hillemol van slag. Tis ok zonne schonne vent, zo ir lik en zo open. Hij ruupt alted goeie dag ek u tegekom en hij trakteert mi nog ligluk op een citroentje mi suiker. Unne mens onder de mensen, zeig ik mar, en die zen der vort verrekte wennig.

Ik go wel nor de resepsie, est zo weit is. Kank um personlijk fillisitere en kussen. Witte wet is….Da gu hij (hullie) maken mi de carnavall, da week zeker… door hek alle vertrouwe in. Ik kek der al nor ut. Samen mi zunne adjudant Mari gon ze der un fist van maken wor da nog jorre over wort geprot, let mar is op.

De groette van men en onze Has natuurlik.

O ja… de eier haan um goed gedon, hij waar wir keil

Frank d'n Urste.......... unne rasechte Geffese prins

O ja… de eier haan um goed gedon, hij waar wir keilief vr men, onze Has.

---

blef oew zelluf in 2011, ge komt toch ok

Kik des ut mooie van meel… nou kreg ik van den Prissident vant carnaval ok vort berigjes over wetter te gebeurre stu. Nou vuul ik men eige ok vort belangrijk…. Eindelijk.

De opwermoavend.. door haattie men, en ik ze bang ok ullie, over geschreve. Demme door nor toe moette komme want der stu hil wa te gebeure. Den neje Prins wort dan bekend gemakt. Den neje Prins…. Wie zalt zen en wie zalt worre. Es ge ut wit meudde me belle of meelle. We hen ons eige onderuit geprakkerseert, mar we komme der nie uit. Kik, vurrig joar kon ik ut ok niet wete, ik ha der veul opgesomt mar Bert den uurste, da waar iemes die ik hillemol nie kende. Wel van onziens, mar nie echt dus. Da waar overmacht zogezeet.

Wij, onze Has en ikke, denke des ze dees joar gon vur de jonggighed. Hoe dek door bij kwaaam…. Van de week viel bij men ut kwartje…. Ik moes un pasfoto loate make vur men identiebewijs, wanne klets allemol is da toch trouwes, puur geldklopperij. En toen waar ik door bij dieje jonge van die pasfoto’s…. Bram, hiet ie volges men. En witte wet waar, den dieje van den Meulereek, die ok wa te make hi mi de carnaval, die waar door ok. En ze waren heel geheimzinnig ont proate, ze zatte bekant bove op mekaar in bij der orre te floustere. En ik zeig tege onze Has toen we boute waren…. Haadde ut gezien?? Hadde ut gehuurt,volges men haan ze allemoal geheimproat die twee. Ze zate samen te flousteren……. En volges men haan ze ut over ut Prins zen.

Kik, en een en een is twee, zeig ik mar. Ben ok nie gek, al menne ze da. Den Meulereek die schrikt alted heel hard, zoda hil Geffe um kan heurre, en nou waar ie ont floustere, en ok nog in zen oor….. Des vedacht, heel verdacht…..

Jaaaaa, Da is ie, da wordt ie, kweet ut bekant hillemol zeker. Precies inne um Prins te worre. Die is gerre van hous, lust wel unne pot bier, hij houdt van carnaval en hij is ok nog ins creatief, tenminste da stu door op de deur geschreve, int Spaans.

En vurda wij op de fiets zaten kwaam den dieje van Pietje Sjel der ok nog on…..En die ging ok mee ont floustere…… En des dan den neje adjudant, want da zen kameruuj, zin onze Has. Onze Has die hi da mee gezien, die hi door un gave vur, zeig ik alted.

Ik wil wedde um un schip mi zult, det zo is.

Nou week zeker dek go kijke. En nie alleen durrum. Robby Lee kumt ok, onze Geffese ster van de tillevisie en zen cd’s…. ik he ze allemol. Zo knap,  beroemd en zo gewoon gebleve…. Ge moet ut mar kunne allamol. En Sjak kumt…… “Een man mag niet huile…en Manuela…”. Witte ut nog, door wor ik toch zo werm van.. door kank toch zo van zwijmele. Zet da plotje alted op es onze Has ut wir is unne keer moeilik hi…. Misschien dek wel mee op de foto maag mi hum of misschien zet ie wel een handtekening op menne erm. Es des zo moog zen, dan waas ik menne erm  tot on de carnaval nie mer, da week zeker.

Blef oew zelf in 2011…. Des ut tema dees joar. Hen ze bedocht mi zen alle, de knappe koppe. Da doek toch al jorre, men eige blijve…of nie dan. Den goeie Rottenrijker wort ok gekoze op dieje oavond, den 6e november bij de Gouwe Luw. Denk da wij da mar is unne keer moette worre, al ist onze Has mar. Die du zoveul vur men ven ik. Kweet det nie netjes is um oew eige vur te dragen, mar oit moette is een goei idee zelf ondragen, anders hangde alted on de achterste mem.

Een orgineel hebbedingetje kredde ok nog es ge komt. Nou…. Ben benieuwd wesse hen. Zal wel wir un lempke zen of un speltje of een geel mi grune muts, of handschoenne….. wiet wit maagt zeige. Nee, ik go vur Robby, vur Sjakke, den neje Prins, de road van elf, den drank, de gezellighed en dan pas vur ut “hebbedingetje”, zo es dieje Prissident da schrijft. En dan precies in die volgorde zo es ik ut opnoem. Un hebbedingetje…. De Prins welkom kussen, des vur men een hebbedingetje… des iets wor dek nor utkijk.

Nou.. schrijf ut mar is op den kalender op de wc… Zotterdag zes november, um acht uurre bij de Gouwe Luw, DEN OPWERMOAVEND VAN UT ROTTENRIJK.

Es gullie nou allemol komt dan zen wij mi zen alle nie alleen. Kank der op rekene, ja toch?

De groette van men, Mie…. En onze Has ok natuurlijk

---

Nor His of noar Oss witte gullie ut?

Nou zen we krek gewent det vort Mosdonk hiet en dan moette we der al wir over gon prakkesere of demme vort es Ossenaar of es unne Hisse mens durt leve zulle moette. Hoe meer degge der over prakkeseert, hoe meer van die eng drome dekker van krijg. Ik wor smerges oit hillemol int zweet wakker, haak gedromd dek vort in Oss wode en men eige ok zo ging gedrage. Da noemme ze een nachtmerrie. Of ik dromde dek es unne Hisse mens wier ongesproke… knor knor… zinne ze tegen men. Ik ha der den hille dag koppijn van gehad.

Oss, ik heb wel is oit gezeet dekker nog nie begrave wil worre… Mar des ok alwir un tedje geleje… Ent verstand kumt mi de jorre, zeige ze. En His… we wete allemol wa den bijnaam is van unne Hisse mens. Des o knie echt ontrekkelijk, toch?. Witte wet is, tis nog nie zo hendig degge moet kieze. Kant geleuve da sommige mense in de geminteroad der moeite mi hen.

Op de uurste plots wik zeigen da ik ut liefste he da we eige baas blijve. Mar onze Has die zi dek men gezond verstand is inne keer moet gebruike. “Ge lopt un por joar achter. Dieje ted is geweest, des vurbij en des over en uit”, zit ie.  Tis te klein, geen daadkracht, te kleinschalig… ut moet kwaliteitswinst, meer kontinuiteit, effectiviteit en efficiënsie opleveren. En meer van die geleerde termen haattie gebrukt um men da uit te leige. Sjonge jonge…. Ik zeig, “goi ut mar in den emmer, dan zuuk ik ut strakke wel ut”. “Den Burger hen ze alleen door vur hier nor toe gehold um da vur mekaar te krijge, dochtte gij nou echt da zonne geleerde grote lange mens hier vur alted in zon boerredurp zo wille blijve”, zin dieje alleskenner van men.

Ze bang det ok nie kan, ek irlijk ben. Mar ut blef sund, da stu es unne poal bove wotter. Dan nor Oss? On den inne kant zok zeige, doet da mar. Es ge iets doet, doe ut dan goed en vat mee ut beste. Gottegot, hoe kreg ik ut gezeet. Hak un joar of tien trug noit verwacht dek zoiets nog oit zo zeige. Mar, en da hek un bietje van onze Has, dur zitte wel vurdele on zit ie. Beter amtenare, tis grotter… dus meer geld. Alles veul irder beslist, zeigen ze. Mar ik denk ok desse zo alles hen volgebouwt in den Berg. En des minder mooi. We worre dan un twidde ruwaard, zek bang. En door zit niemus op te waachte, ikke nie tenminste.

His dan? Da hi ok zen veur en zen nodele… Hoe degge ut ok bekekt, de rijksweg zit der tusse. En da waar vruger al un beletsel en da ist nou ok nog. Krek es mi ut kanaal, des un natuurlijke afschij-ing die der alted is geweest en noit zal weggon. His, ik krijg der gin werm gevuul van, ik wor der nie opgewonden van. Mar, witte wet is. Onze neje wethouwer Rene die is der geborre en des volges men al een stem. En den andere die kumt ok nie van Geffe dus ben bang da we die ok nie mee hebbe est der op on kumt. En den Burger…. Ja da meudde gullie zelf invulle, door hek men eige bedenksels wel over.

Den durpsroad, of hoe desse ok meuge hiette, die willen es Geffe blijve. Die gon der echt vur, die zen der van overtuigt detter niks beter is, es zo est nou is. Zal mar nie zeige wa onze Has doorover zi. Ben bang dek dan in de probleme go komme. Och… ik zeig mar zo, ierdereen mag zeige we